Danıştay 4. Daire E.2016/13587 K.2021/1808

2- … Vergi Dairesi Başkanlığı (… Vergi Dairesi Müdürlüğü VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU

… Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararının temyizen incelenerek taraflarca aleyhlerine olan hüküm fıkralarının bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacı adına sahte fatura kullandığından bahisle re'sen tarh edilen 2010/3,4,5,6 dönemleri vergi ziyaı cezalı katma değer vergilerinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; uyuşmazlık konusu dönemde davacının fatura aldığı Zincirlikuyu Vergi Dairesi mükellefi … hakkında düzenlenen vergi tekniği raporundaki ve vergi inceleme raporundaki tespitler dikkate alındığında, adı geçen firmanın düzenlediği ve davacı tarafından indirim konusu yapılan katma değer vergilerinin yer aldığı faturaların gerçek bir alım satıma dayalı olmayan sahte ve muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge olduğu sonucuna ulaşıldığından tarh edilen vergi ziyaı cezalı katma değer vergilerinde hukuka aykırılık,

davacı tarafından katma değer vergisi indirimine konu edilen faturaların bilerek ve isteyerek, bir başka deyişle kasıtlı kullanıldığı hususunda bir değerlendirilme yapılmadan kesilen üç kat vergi ziyaısının bir katı aşan tutarında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDEN DAVACININ İDDİALARI

Döneme ilişkin tüm kayıtların sunulduğu, vergi dairesi tarafından davacıya fatura kesen kişinin denetlendiği, davacının denetlenmediği, kararın aleyhe hükümlerinin bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

TEMYİZ EDEN DAVALININ İDDİALARI

Kararın aleyhe hükümlerinin bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

DAVACININ SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

DAVALININ SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Davacının Vergi Mahkemesi kararının davanın reddine ilişkin hüküm fıkrasına ilişkin ileri sürdüğü iddialar kararın bu kısmının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. Davalı İdarenin üç kat vergi ziyaı cezasının tek kata düşürülmesine ilişkin hüküm fıkrasına yönelik temyiz istemine gelince;

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359. maddesinin (b) fıkrasında, vergi kanunları uyarınca tutulan veya düzenlenen ve saklama ve ibraz mecburiyeti bulunan defter, kayıt ve belgeleri yok edenler veya defter sahifelerini yok ederek yerine başka yapraklar koyanlar veya hiç yaprak koymayanlar veya belgelerin asıl veya suretlerini tamamen veya kısmen sahte olarak düzenleyenler veya bu belgeleri kullananların kaçakçılık fiilini işledikleri ifade edilmiş, aynı Kanunun 341. maddesinde, vergi ziyaı,

mükellefin veya sorumlunun vergilendirme ile ilgili ödevlerini zamanında yerine getirmemesi veya eksik yerine getirmesi yüzünden verginin zamanında tahakkuk ettirilmemesini veya eksik tahakkuk ettirilmesini ifade eder şeklinde tanımlanmış, şahsi, medeni haller veya aile durumu hakkında gerçeğe aykırı beyanlar ile veya sair suretlerle verginin noksan tahakkuk ettirilmesine veya haksız yere geri verilmesine sebebiyet vermenin de vergi ziyaı hükmünde olduğu,

yukarıdaki fıkralarda yazılı hallerde verginin sonradan tahakkuk ettirilmesi veya tamamlanması veyahut haksız iadenin geri alınmasının ceza uygulanmasına mani teşkil etmeyeceği belirtilmiştir. Aynı Kanunun 344. maddesinde ise, vergi ziyaına 359. maddede yazılı fiillerle sebebiyet verilmesi halinde bu cezanın üç kat olarak uygulanacağı hüküm altına alınmıştır.

Davacının uyuşmazlık konusu dönemde aldığı faturaların sahte ve muhteviyatı itibariyle yanıltıcı olduğu sonucuna varıldığı, bu nedenle, vergi ziyaının 213 sayılı Kanunun 359/b maddesinde açıklandığı şekilde meydana getirildiği sonucuna ulaşılmıştır. Bu durumda söz konusu vergi ziyaının yukarıda açıklandığı şekilde ve 213 sayılı Kanunun 359. maddesinin b bendinde öngörülen fiille meydana getirilmiş olması karşısında cezanın üç kat kesilmesi gerektiğinden, üç kat olarak kesilmesi gereken vergi ziyaı cezasını bir kata indiren Mahkeme kararının bu kısmında hukuka uyarlık görülmediği sonucuna varılmıştır.