Danıştay 4. Daire E.2016/13718 K.2021/1349

Dava konusu istem: Davacı adına, tasfiyesi tamamlanmış … Reklam Tekstil ve Promosyon Tic.Ltd.Şti.nin sahte fatura kullandığından bahisle kanuni temsilcisi sıfatıyla re'sen tarh olunan 2010/11,12 dönemi vergi ziyaı cezalı katma değer vergileri ile kesilen özel usulsüzlük cezasının ve tasfiye memuru sıfatıyla re'sen tarh olunan 2012/11 dönemi vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda. 2010/11,12 dönemine ilişkin olarak davacının kanuni temsilcisi olduğu şirketin fatura aldığı Halkalı Vergi Dairesi mükellefi. Tekstil San. ve Tic. Ltd.

Şti. hakkında düzenlenen Vergi Tekniği Raporu'nda yer verilen tespitlerden anılan mükellefin 24/05/2010 tarihinden itibaren düzenlediği faturaların gerçek bir ticari faaliyet olmaksızın düzenlenen sahte faturalar olduğundan anılan faturalar nedeniyle yapılan cezalı tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı, 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 18. maddesinde tasfiye memurlarının sorumluluğu, tasfiye sonucu dağıtılan tutarla sınırlandırıldığından,

şirketin tasfiye sonucu dağıtılan kâr tutarı hesaplanmadan, tasfiye memurunun tarh olunan vergi ve kesilen cezalardan dolayı sınırlı sorumlu olduğu hususu değerlendirilmeden, 2012/11 dönemi için tasfiye memuru olan davacı adına yapılan cezalı tarhiyat ile cezayı gerektiren fiilin unsurları olayda bir arada gerçekleşmediğinden kesilen özel usulsüzlük cezasında ise hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından vergi inceleme raporunda yer verilen somut tespitlere dayanılarak yapılan cezalı tarhiyatlar ile kesilen özel usulsüzlük cezasının hukuka uygun olduğu belirtilerek davanın kabulüne ilişkin karar kısmının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.