Danıştay 4. Daire E.2016/13771 K.2021/3535

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, vergi inceleme raporuna istinaden re'sen tarh edilen 2011/1 ila 12 dönemleri üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; mahkeme tarafından yapılan ara kararı ile davacının 2011 yılına ilişkin yasal defter ve belgelerinin istendiği, ibraz edilen defter ve belgelerin davalı idareye gönderilerek katma değer vergisi yönünden eleştiri konusu yapılabilecek herhangi bir husus bulunup bulunmadığının incelenerek, düzenlenecek bir rapor ile bildirilmesinin istendiği, davalı idare tarafından davacı şirketin ilgili dönemde iki firmadan sahte fatura alıp kullandığının tespit edildiğinin bildirildiği,

söz konusu firmaların gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasında bulunmadığı anlaşıldığından tarhiyatın bunlara ilişkin kısmında hukuka aykırılık, aşan kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı, vergi ziyaı cezası yönünden; bir kata ilişkin kısımda hukuka aykırılık, aşan kısımda hukuka uyarlık bulunmadığı, kesilen özel usulsüzlük cezasında ise hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.