Danıştay 4. Daire E.2016/14025 K.2021/1230

Dava konusu istem: Davacı adına, limited şirket ortağı sıfatıyla düzenlenen … tarih ve … sayılı ödeme emrinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacının ortağı olduğu şirket adına, 2006/12 dönemi katma değer vergisi, vergi ziyaı cezası ve gecikme faizinin tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinin, şirket müdürünün ikametgah adresinde eşine tebliğ edildiği, herhangi bir ödemede bulunulmadığından bahisle de amme alacağının tahsili için bu defa şirketin ortağı olan davacı adına payı oranında davaya konu ödeme emrinin düzenlendiği;

asıl amme borçlusu şirket adına düzenlenen ödeme emirlerinin şirket müdürünün ikametgah adresinde bizzat ilgilisine yapılması gerektiğinden ve böyle bir tebliğ o adreste bulunanı değil şirketi ilgilendirir nitelikte olduğundan, şirket adına yapılacak tebliğ işlemlerinde, ilgilisinin o anda adreste bulunamaması halinde tebligat şirketle ilgisi olmayan eşe yapılamayacağı gibi tebliğatın neden ilgilisi olan şirket temsilcisi yerine temsilcinin eşine tebliğ yapıldığına ilişkin bir açıklama ya da şerh de yazılmadığı, söz konusu tebliğat usulsüz ve hükümsüz olduğu sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Asıl amme borçlusu olan şirketten tahsil edelemeyen amme alacağının tahsili amacıyla davacı adına düzenlenen ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

213 Sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 93. maddesinde, tahakkuk fişinden gayri, vergilendirme ile ilgili olup, hüküm ifade eden bilumum vesikalar ve yazıların adresleri bilinen gerçek ve tüzel kişilere posta vasıtasiyle ilmühaberli taahhütlü olarak tebliğ edileceği, 94. maddesinde de, tüzel kişilere yapılacak tebliğin, bunların başkan, müdür veya kanuni temsilcilerine, vakıflar ve cemaatler gibi tüzel kişiliği olmıyan teşekküllerde bunları idare edenlere veya temsilcilerine yapılacağı kurala bağlanmış;

tebliğin, kendisine tebligat yapılacak kimsenin bulunmaması halinde ikametgah adresinde bulunanlardan veya işyerlerinde memur ya da müsdahdemlerinden birine yapılacağı, muhatap yerine bu şekilde kendisine tebliğ yapılacak kimsenin görüşüne nazaran 18 yaşından aşağı olmaması ve bariz bir surette ehliyetsiz bulunmamasının gerektiği belirtilmiştir.

İkamet adresinde yapılacak tebligatın geçerli sayılabilmesi için tebligatın, mükellefin ikametgah adresi olduğu belli olan adreste, muhatabın yokluğunda bu adreste bulunanlardan görünüşe göre 18 yaşın üstünde olan herhangi birilerine yapılmış olması gerekir. Mezkur madde, muhatap yerine tebligatı alanın, muhatap ile yakınlığı, ilgisi ve ikamet etme koşuluna dahi dikkat çekmeksizin, sadece ilgili adresin tebliğ işlemlerinin yapılmak istendiği tarihte muhatap mükellefe ait olmasını ve o adreste tebligatı kabul edecek yaş sınırında bulunulmasını yeterli görerek, söz konusu adreste bulunanlardan birisine yapılacak tebligatın muhataba yapılmış sayılacağını öngörmüştür.

Dava dosyasının incelenmesinden; asıl amme borçlusu şirkete ait katma değer vergisi, vergi ziyaı cezası ve gecikme faizi içerikli ödeme emrinin, şirket müdürünün ikametgah adresinde şirket müdürününün eşine tebliğ edildiği hususunda ihtilaf bulunmamaktadır.

Uyuşmazlıkta, tüzel kişilere yapılacak tebliğin, bunların başkan, müdür veya kanuni temsilcilerine, vakıflar ve cemaatler gibi tüzel kişiliği olmıyan teşekküllerde bunları idare edenlere veya temsilcilerine yapılabileceğinden, davacı şirketin temsilcisine yapılması yeterli bulunan defter ve belge ibrazına ait tebligatın, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun tebliğ yapılacak kimseleri belirleyen 94. maddesinin son fıkrasına uygun yapıldığı görüldüğünden Mahkeme kararında yasal isabet görülmemiştir.

Bununla birlikte; 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 35. maddesinde “Limited şirket ortakları, şirketten tamamen veya kısmen tahsil edilemeyen veya tahsil edilemeyeceği anlaşılan amme alacağından sermaye hisseleri oranında doğrudan doğruya sorumlu olurlar ve bu Kanun hükümleri gereğince takibe tabi tutulurlar.” hükmüne yer verilmiştir.

Olayda; davacının şirkete 20/07/2007 tarihinde ortak olduğu ve bu durumun 28/08/2007 tarihinde tescil ve ilan edildiği, davaya konusu ödeme emrine konu amme alacağının ise 2006/12 dönemine ilişkin katma değer vergisi ile 2005/7 dönemine ait stopaj, ve damga vergisi ve bunlara ilişkin vergi ziyaı cezası ve gecikme faizine ilişkin olduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda; ortak olmadığı döneme ait amme alacağından sorumlu tutulması mümkün bulunmayan davacı adına, asıl borçlu şirketten alınamayan vergi ve cezaların tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinde hukuka uyarlık, bulunmadığından yukarıda belirtilen gerekçeyle verilen Mahkeme kararında ise sonucu itibariyle isabetsizlik görülmemiştir.