Danıştay 4. Daire E.2016/14115 K.2020/4155

Dava konusu istem: Davacı adına, 2012 yılı hesap ve işlemlerinin incelenmesi neticesinde düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden, sahte fatura kullandığından bahisle 2012/1 ila 12 dönemleri için re'sen tarh edilen katma değer vergileri ve bir kat kesilen vergi ziyaı cezalarının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacıya fatura düzenleyen Kartal Vergi Dairesi mükellefi … hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunun tetkikinden, anılan mükellef tarafından düzenlenen faturaların gerçek bir mal teslimi ve hizmet ifasına dayanmadığı anlaşıldığından, söz konusu faturalar nedeniyle yapılan cezalı tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu cezalı tarhiyatın dayanağı vergi inceleme raporunun eksik incelemeye dayandığı, alt firma tarafından katma değer vergisi beyannamelerinin verildiği, alt mükellef hakkındaki olumsuzlukların bilinemeyeceği, alt firmanın mal aldığı mükelleflerin faaliyette olduğu, alt firma adına eleştiri konusu yapılan faturalar nedeniyle cezalı tarhiyat yapılıp yapılmadığı araştırılmadan karar verildiği, alt firma ve mal aldığı diğer firmalar nezdinde karşıt inceleme yapılmadığı, alt firma hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunun kendilerine tebliğ edilmediği, mal alışlarının gerçek olduğu dikkate alınmadan ve kapasiteleri araştırılmadan karar verildiği, temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.