Danıştay 4. Daire E.2016/14435 K.2021/3640

Dava konusu istem: Davacı adına, sahte belge ticareti ve tefecilik yaptığından bahisle hazırlanan vergi tekniği raporu done alınarak, takdir komisyonu kararları uyarınca re'sen tarh edilen 2010, 2011, 2012 ve 2013 yılları vergi ziyaı cezalı gelir vergileri ile aynı yıllara ilişkin tüm dönemler geçici vergilerin kaldırılması ve hakkında tesis edilen vergi mükellefiyetinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacının mükellefiyetine done olan vergi tekniği raporunun değerlendirilmesinden, davacının sahte fatura ticareti organizasyonu içerisinde olduğunu kanıtlar herhangi bir delil bulunmadığı, söz konusu organizasyonda bulunan kişilerin ifadelerinde davacının adının geçmediği bu durumda davacının ilgili organizasyonda bulunduğuna dair somut bilgi belge ortaya konulamadığı dolayısıyla hakkında tesis edilen mükellefiyet işleminde ve yapılan tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, idarece yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğu aksi yöndeki kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 3. maddesinin (B) bendinde, vergilendirmede vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu öngürülmüş.

30. maddesinin birinci fıkrasında, re'sen vergi tarhı, vergi matrahının tamamen veya kısmen defter, kayıt belgelere veya kanuni ölçülere dayanılarak tespitine imkan bulunmayan hallerde takdir komisyonları tarafından takdir edilen veya vergi incelemesi yapmaya yetkili olanlarca düzenlenmiş vergi inceleme raporlarında belirtilen matrah veya matrah kısmı üzerinden vergi tarh olunması şeklinde tanımlandıktan sonra, aynı maddenin ikinci fıkrasının (6) numaralı bendinde, tutulması zorunlu olan defterlerin veya verilen beyannamelerin gerçek durumu yansıtmadığına dair delil bulunması hali re’sen tarh nedeni olarak belirtilmiş.

134. maddesinin birinci fıkrasında ise, vergi incelemesinden maksadın, ödenmesi gereken vergilerin doğruluğunu araştırmak, tespit etmek ve sağlamak olduğu kurala bağlanmıştır.

Dosyanın incelenmesinden; davacının da aralarında bulunduğu bir kısım mükellefin sahte fatura ticareti organizasyonunda bulunduğundan bahisle ... Ortaklığı hakkında ... tarih ve ... sayılı Vergi Tekniği Raporunun düzenlendiği ve buna göre davacı hakkında vergi mükellefiyeti tesis edildiği ve takdir komisyonu kararlarına dayanılarak dava konusu cezalı tarhiyatların yapıldığı anlaşılmaktadır.

Olayda, mahkemece sözü edilen vergi tekniği raporu incelendiğinde, davacı hakkında ilgili organizasyona dahil olduğu yönünde somut bilgi belge bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmişse de, bahsi geçen vergi tekniği raporunda atıf yapılan Cumhuriyet Başsavcılığı fezlekesine göre davacının ilgili organizasyonda rolü bulunduğu, nitekim bu tespitin davacı hakkındaki iletişim tespit tutanaklarından hareketle ortaya konulmuş olduğu, vergi tekniği raporunda iletişim tespit tutanaklarının tümünün bulunmadığı,

buna göre davacının sahte belge ticaretine dair organizasyon içerisindeki rolünün belirlenmesi amacıyla ilgili savcılık fezlekesinin ve ilgili soruşturma ile kovuşturma dosyasının incelenerek davacının organizasyon içerisindeki rolü ve tarhiyata konu matrahın bulunuşu hususları incelenerek bir karar verilmesi gerektiğinden belirtilen gerekçeyle verilen Mahkeme kararında yasal isabet görülmemiştir.

(X) KARŞI OY

Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, temyize konu mahkeme kararının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerektiği görüşüyle Dairemiz kararına katılmıyorum.