Danıştay 4. Daire E.2016/14456 K.2021/2027

Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura kullanıldığından bahisle re'sen tarh edilen 2011/1 ila 12 dönemleri vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; fatura düzenleyen Sincan Vergi Dairesi Müdürlüğünün … vergi kimlik numaralı mükellefi. Hafriyat San. İnş. Tic. Ltd.

Şti hakkında tanzim edilen … tarih ve … sayılı Vergi Tekniği Raporu'nda, bahsi geçen şirketçe 01/01/2009 tarihinden itibaren düzenlenmiş faturaların sahte faturalar olarak değerlendirilmesi gerektiği belirtilmiş olup; anılan şirket adına söz konusu Vergi Tekniği Raporu'na istinaden komisyon karşılığında sahte belge düzenlediği gerekçesiyle yapılan 2011/1,4,5,6,7,8,9,10,11,12 dönemlerine ilişkin 3 kat vergi ziya cezalı katma değer vergisi tarhiyatlarının kaldırılması istemiyle açılan ve …Vergi Mahkemesinin E:…, K:… sayılı dosyasında görülen davada, vergi mahkemesince davanın kabulüne karar verildiği,

dolayısıyla davacının fatura aldığı adı geçen şirket tarafından açılan ve yukarıda ayrıntısına yer verilen Mahkeme kararı ile anılan şirketin sahte fatura düzenleyicisi olmadığı hususunun sabit olduğu, buna göre şirket tarafından düzenlenen faturaların sahte olduğundan bahisle davacı adına yapılan tarhiyatların da dayanaksız kaldığı görüldüğünden, dava konusu tarhiyatlarda hukuki isabet bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.