Danıştay 4. Daire E.2016/14992 K.2020/5394

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, gayrimenkul satışından elde edilen gelirinin bir kısmını kayıt ve beyan dışı bıraktığından bahsile takdir komisyonu kararına istinaden 2010/12 dönemi için re'sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; takdir komisyonunca bağımsız bölümün satışıyla ilgili davacı şirket temsilcisi sıfatıyla hareket eden satışı gerkçekleştiren nezdinde düzenlenen tutanakla tespit edilen tutar esas alınarak matrah takdir edildiğinin görüldüğü, taşınmazın davacı şirketi temsilen hareket eden tarafından beyan edilen tutar esas alınarak belirlenen matrah farkı üzerinden hesaplanan ve re'sen tarholunan vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, takdir komisyonunca belirlenen fark matrahın gerçeği yansıtmadığı, gayrimenkulü şirket adına satan kişinin beyanına itibar edilemeyeceği, kendi beyanının dikkate alınması belirtilerek Vergi Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.