Danıştay 4. Daire E.2016/15129 K.2021/2175

Dava konusu istem: Davacı tarafından, 2014/10 dönemi için ihtirazi kayıtla verilen düzeltme beyannamesi üzerine tahakkuk eden katma değer vergisi ve kesilen vergi ziyaı cezası ile sonraki döneme devreden katma değer vergisi tutarlarında çıkarma yapılması işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacının dahilde işleme izin belgesi kapsamında teslim etmiş olduğu malların yurt dışı edilmediğine dair herhangi bir tartışma olmadığı, söz konusu katma değer vergilerinin doğduğu ve iade şartlarının gerçekleşmiş olduğu açık olup, davacının mahsuben iade talebinin yerine getirilmesi gerekirken indirimlerin beyannamede bulunması gereken yerin farklı olduğundan bahisle mahsuben iade talebinin reddi ile tahakkuk eden katma değer vergisi ve söz konusu tahakkuk üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, davacının kendi isteği ile verdiği katma değer vergisi düzeltme beyannameleri üzerine tahakkuk eden vergilerde ve kesilen vergi ziyaı cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.