Danıştay 4. Daire E.2016/15410 K.2021/2989

Dava konusu istem: İkamet amaçlı binaların inşaatı ile iştigal eden davacı şirket adına vergi inceleme raporuna istinaden tarh edilen vergi ziyaı cezalı 2010 yılı kurumlar vergisi, 2010/10-12 dönemi geçici vergi ile 2010/10-12 dönemi gelir (stopaj) vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda;. Yapı İnşaat Turizm Mimarlık Mühendislik San. Ve Tic. Ltd.

Şti.'den herhangi bir mal veya hizmet alış işleminde bulunmadığı ancak mezkur firmaya düzenlemiş olduğu fatura ile KDV dahil (19.941,00 + 3.589,38 TL=) 23.530,38 TL tutarında kamyon ve iş makinası kiralama işlemini yaptığını beyan ettiğinin, daha sonra anılan şirket tarafından mükellef kurum adına iade faturası düzenlendiği ve mükellef şirketin ilgili faturayı yasal defterlerine '610 Satıştan İadeler' hesabı ile kaydettiğinin tespit edildiği, mükellef kurumun ilgili dönem envanter kayıtlarında kamyon ve iş makinelerinin bulunması, söz konusu kiralama işleminin gerçek olduğu ancak bu hizmetin.

Yapı İnşaat Turizm Mimarlık Mühendislik San. Ve Tic. Ltd.

Şti.'ne yapılmadığı ve iade işlemine yönelik olarak düzenlenen faturanın ise gerçeği yansıtmadığı ileri sürülerek dava konusu cezalı tarhiyatlar yapılmış ise de; bahsedilen şirkete yapılmayan ancak gerçekte yapıldığı varsayılan kiralama işlemine ilişkin kiralamanın kime yapıldığı, ne kadar gelir elde edildiği, ne zaman ve ne şekilde yapıldığı gibi somut tespitlere yer verilmeden varsayıma dayalı olarak tarh edilen vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi, geçici vergi ile gelir stopaj vergisinde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, yapılan işlemlerin yasal ve yerinde olduğu belirtilerek temyiz isteminin kabulü ile Mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.