Danıştay 4. Daire E.2016/15607 K.2021/3618

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, 2012 yılı hesap ve işlemlerinin incelenmesi neticesinde düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden, bir kısım hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığından bahisle re'sen tarh edilen 2012/1 dönemi vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacı hakkında yapılan incelemelerde, davacının 2012 hesap döneminde satışını yaptığı bir kısım motorlu kara taşıtlarının belgesini gerçek satış tutarından eksik düzenlemek suretiyle 841.848,75 TL tutarında hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığı, ayrıca mükellefin 697.000,00 TL tutarında satışının yevmiye defterindeki satışları toplamından daha fazla (gelir tablosunda) gösterildiği ve kurumlar vergisinin ödenmesine rağmen katma değer vergisinin ödenmediği, aksi yöndeki davacı iddialarının da hukuken itibar edilebilir nitelikte olmadığı anlaşıldığından, dava konusu cezalı tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, eksik inceleme ve varsayıma dayalı olarak yapılan cezalı tarhiyatlarda hukuka uyarlık bulunmadığı, temyiz isteminin kabulü ve Mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Davalı idarenin temyiz dilekçesinde, kararın, dava konusu cezalı tarhiyatın 841.848,75 TL tutarında kayıt ve beyan dışı bırakılan hasılattan kaynaklanan kısmına dair ileri sürdüğü iddialar bozulması istenen kararın dayandığı gerekçeler karşısında, yerinde ve bu kısımlarının bozulmasını sağlayacak nitelikte görülmemiştir.

Davalı idarenin, kararın, dava konusu cezalı tarhiyatın 697.000,00 TL tutarında satışın davacının yevmiye defterindeki satışları toplamından daha fazla (gelir tablosunda) gösterilmiş olmasından kaynaklanan kısmına ilişkin temyiz istemine gelince;

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 3. maddesinin (B) bendinde, vergilendirmede vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olacağı, vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin yemin hariç her türlü delille ispatlanabileceği, şu kadar ki, vergiyi doğuran olayla ilgisi tabii ve açık bulunmayan şahit ifadesinin ispatlama vasıtası olarak kullanılamayacağı, iktisadi, ticari ve teknik icaplara uymayan veya olayın özelliğine göre normal ve mutad olmayan bir durumun iddia olunması halinde ispat külfetinin bunu iddia eden tarafa ait olacağı hükme bağlanmıştır.

Aynı Kanunun 30. maddesinin 1. fıkrasında, re'sen vergi tarhı, vergi matrahının tamamen veya kısmen defter, kayıt ve belgelere veya kanuni ölçülere dayanılarak tespitine imkan bulunmayan hallerde takdir komisyonları tarafından takdir edilen veya vergi incelemesi yapmaya yetkili olanlarca düzenlenmiş vergi inceleme raporlarında belirtilen matrah veya matrah kısmı üzerinden vergi tarh olunması şeklinde tanımlanmış ve maddenin 4. bendinde, defter kayıtları ve bunlarla ilgili vesikaların, vergi matrahının doğru ve kesin olarak tespitine imkan vermeyecek derecede noksan, usulsüz ve karışık olması dolayısıyla ihticaca salih bulunmaması hali,

6. bendinde de, tutulması zorunlu olan defterlerin veya verilen beyannamelerin gerçek durumu yansıtmadığına dair delil bulunması hali re’sen tarh nedeni olarak belirtilmiş. 134. maddesinin 1. fıkrasında ise, vergi incelemesinden maksadın, ödenmesi gereken vergilerin doğruluğunu araştırmak, tespit etmek ve sağlamak olduğu hükmüne yer verilmiştir.

Dosyasının incelenmesinden.

2012 yılı hesap ve işlemleri incelenen davacı hakkında düzenlenen … tarih ve … sayılı Vergi İnceleme Raporu ile, davacının satışını yaptığı bir kısım aracın satış belgelerini gerçek satış tutarından eksik düzenlemek suretiyle 723.204,68 TL tutarında, 1 adet aracı belgesiz satmak suretiyle de 118.644,07 TL tutarında olmak üzere toplam 841.848,75 TL tutarında hasılatı kayıt ve beyan dışı bıraktığı, yine gelir tablosundaki satış tutarının yevmiye defterindeki satış tutarı toplamından 697.000,00 TL fazla olduğu, bu tutarın gelir tablosunda fiktif olarak yapıldığı,

söz konusu tutarın kurumlar vergisi matrahına dahil edilip kurumlar vergisi ödendiği halde katma değer vergisinin ödenmediği hususlarının tespit edildiği, bulunan matrah farklarının ilgili dönem matrahlarına eklenmesi ve 2012 yılı katma değer vergisi beyanlarının yeniden düzenlenmesi üzerine de dava konusu vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi tarhiyatının yapıldığı anlaşılmıştır.

Olayda, her ne kadar, davacının gelir tablosundaki satış tutarının yevmiye defterindeki satış tutarı toplamından 697.000,00 TL daha fazla gösterilmesi suretiyle bu tutarın kurumlar vergisi matrahına dahil edilerek kurumlar vergisinin ödendiği halde katma değer vergisinin ödenmediğinden bahisle söz konusu tutar katma değer vergisi matrahı belirlenirken dikkate alınmış ise de, vergi inceleme raporunda, bu satışların dönem karının zarara dönmesini engellemek veya karın daha düşük gösterilmesinin önüne geçmek için fiktif (hayali) olarak yapıldığının belirtilmesi karşısında,

katma değer vergisine tabi gerçek bir mal ve hizmet teslimi bulunduğunun davalı idarece yeterli ve somut verilerle ortaya konulamadığı sonucuna varıldığından, dava konusu cezalı tarhiyatın bu tutara ilişkin matrah farkından kaynaklanan kısmında hukuka uyarlık, temyize konu kararın buna ilişkin kısmında ise hukuki isabet görülmemiştir.

(X) KARŞI OY

Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, temyize konu mahkeme kararının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerektiği görüşüyle Dairemiz kararına katılmıyorum.