Danıştay 4. Daire E.2016/15745 K.2021/2930

Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından mükellefiyetin 25/07/2011 tarihi itibariyle re'sen terkin edilmesi işleminin; terkin işleminin 31/12/2009 itibariyle yapılması gerektiği ileri sürülerek iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacı şirket tarafından son beyannamenin 2009/12 dönemine ilişkin olarak verilmesine rağmen, 25/07/2011 ve 14/09/2011 tarihlerinde yapılan yoklamalarda şirketin faal olmadığının tespit edildiği; son beyanname verildiği tarihten 25/07/2011 tarihine kadar herhangi bir yoklama yapılmadığı ve bu dönemde şirketin faal olduğuna dair bir tespitin bulunmadığı,

katma değer vergisi beyannamesini üst üste iki dönem vermediği anlaşılan davacı şirket hakkında, Maliye Bakanlığının 21/12/2004 tarih ve 2004/13 Sıra Nolu Uygulama İç Genelgesi uyarınca beyanname verilen son dönemi izleyen ay içinde yoklama yapılması gerektiği, şirketin faal olup olmadığına ilişkin tespit ve araştırmaların en geç 4 ay içerisinde yapılması gerekirken, 2011 yılında yapılan yoklamaya istinaden bu tarih itibariyle tesis edilen mükellefiyet işleminde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 160. maddesinin ikinci fıkrasında, işi bırakma bildiriminde bulunmayan bir mükellefin işi bıraktığının tespit edilmesi veya yapılan araştırma ve yoklamalar sonucu bilinen adreslerinde bulunamaması ve başka bir adreste faaliyete devam ettiğine dair bilgi edinilememesi halinde mükellefin işi bırakmış addolunacağı ver mükellefiyet kaydının terkin edileceği hükme bağlanmış olup, mükellefin adreste bulunamaması, başka bir adreste faaliyetine devam ettiğine dair bilgi edinilememesi halinde başkaca tespit yapılmasına gerek bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

(X) KARŞI OY

Vergi Usul Kanununun 160. maddesinin 1. fıkrasında, 153. maddede yazılı mükelleflerden işi bırakanların, keyfiyeti vergi dairesine bildirmeye mecbur oldukları, 2. fıkrasında, işi bırakma bildiriminde bulunmayan bir mükellefin işi bıraktığının tespit edilmesi veya yapılan araştırma ve yoklamalar sonucunda bilinen adreslerinde bulunamaması ve başka bir adreste faaliyetine devam ettiğine dair bilgi edinilememesi veya başka bir ticari,

zirai ve mesleki faaliyeti olmadığı halde münhasıran sahte belge düzenlemek amacıyla mükellefiyet tesis ettirdiğinin tespiti halinde mükellefin (matrahlı veya matrahsız beyanname verenler dahil) işi bırakmış addolunacağı ve mükellefiyet kaydının vergi daresince terkin edileceği, son fıkrasında da, bu maddenin uygulanmasına ilişkin usulleri belirlemeye Maliye Bakanlığı'nın yetkili olduğu hükümlerine yer verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden, davacı şirketin mükellefiyet kaydının 25/07/2011 ve 14/09/2011 tarihinde yapılan yoklamalarda faaliyetinin devam etmediğinin tespit edilmesi üzerine 25/07/2011 tarihi itibariyle kapatıldığı, faaliyetine ilişkin olarak en son 2009/12 dönemine ilişkin katma değer vergisi beyannamesinin verildiğinden bahisle davacı tarafından, mükellefiyetinin terkini işleminin, faaliyetinin 31/12/2009 tarihi itibariyle sona erdiği ve bu tarihten itibaren herhangi bir ticari faaliyette bulunmadığı belirtilerek iptali istemiyle işbu dava açılmıştır.

Uyuşmazlıkta, tüzel kişi olan davacı tarafından tüzel kişiliğinin 31/12/2009 tarihi itibariyle sona erdiğine ilişkin (Ticaret Sicili Gazetesi) bir belge sunulmadığı ve faaliyetinin sona erdiğine ilişkin olarak vergi dairesine işi bırakma bildiriminde bulunmadığı sabit olup 213 sayılı Kanun uyarınca davalı idarece yapılan yoklamalar ile faaliyetin sona erdiğinin tespit edilmesi üzerine mükellefiyetin ilk yoklama tarihi itibariyle terkin edilmesinde hukuka aykırılık, aksi yöndeki Vergi Mahkemesi kararında ise hukuki isabet görülmemiştir.

Açıklanan nedenlerle, davalı idarenin temyiz isteminin kabulü ile Mahkeme kararının bozulması gerektiği görüşüyle Dairemiz kararına katılmıyorum.