Danıştay 4. Daire E.2016/16031 K.2021/2198

Dava konusu istem: Davacı adına, sahte belge düzenlediğinden bahisle vergi tekniği raporuna dayanılarak ... Adi Ortaklığı şeklinde resen mükellefiyet tesisine ilişkin işlemin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacının iddia edilen sahte fatura ticareti ve hayali ihracat organizasyonuna dahil olduğuna dair somut bir tespitin bulunmadığı, aynı zamanda gerçek ticari faaliyetinin de olduğu kabul edilen söz konusu şirketin 09/01/2009 ve 30/07/2009 tarihleri arasında yönetim kurulu üyesi olduğu ve 24/06/2010 tarihli yoklama fişini mali koordinatör sıfatıyla imzaladığı anlaşıldığından sahte fatura organizasyonundan kaynaklanan adi ortaklığa dahil edilmesi suretiyle resen tesis edilen mükellefiyet kaydında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının sahibi olduğu ... Dış Tic. A.Ş.'nin 2009, 2010, 2011 dönemi hesap ve işlemlerinin sahte belge düzenleme yönünden incelenmesi neticesinde düzenlenen ... tarih ve ... sayılı Vergi Tekniği Raporu ile komisyon karşılığı sahte fatura düzenlemek suretiyle haksız kazanç elde edildiğinin tespit edildiği, haksız ve yasa dışı bir kazançta olsa dahi bu kazancın vergilendirilmesi gerektiği, bu amaçla söz konusu sahte fatura organizasyonunu yapan şahıslar adına adi ortaklık şeklinde KDV mükellefiyeti tesisi işleminde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.