Danıştay 4. Daire E.2016/16040 K.2021/3876

Dava konusu istem: Davacı adına, hakkında düzenlenen vergi inceleme raporu ile, bazı alımlarını hakkında olumsuz tespitler bulunan mükelleflerden aldığı faturalar ile belgelendirdiğinin tespit edildiğinden bahisle, ilgili dönemde indirim konusu yaptığı katma değer vergilerinin reddedilmesi suretiyle re'sen tarh edilen 2010/2 ila 12 dönemleri vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacı hakkında düzenlenen vergi inceleme raporunda bilgileri verilen faturalardaki tutarlar dikkate alınarak tarhiyatların önerildiği, fakat bu faturaları düzenleyen firmalar hakkında olumsuzluk bulunduğuna dair bir tespitin yapılmadığı,

ayrıca davacıya 2010 yılında 124.865,00 TL tutarında sahte fatura düzenlediği belirtilen firmalardan (15 firma) alınan faturalara ilişkin herhangi bir bilgiye yer verilmediği gibi belirtilen bu tutar (124.865,00-TL) dikkate alınarak davacı adına 2009/1-12 dönemi için cezalı tarhiyatların yapıldığı ve bu tarhiyatlara karşı Mahkemelerinin E:… esasına kayden dava açıldığı anlaşılmış, eksik inceleme sonucu düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden davacı adına yapılan cezalı tarhiyatlarda hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından yapılan tarhiyatın hukuka uygun olduğu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.