Danıştay 4. Daire E.2016/16258 K.2021/646

Dava konusu istem: Davacı tarafından, Gündüz Bakım Evi (… Kreşi) faaliyetine ilişkin 2012, 2013, 2014 ve 2015 yıllarının muhtelif dönemlerine ait beyannamelerini süresi içinde elektronik ortamda vermediğinden bahisle 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 355. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezalarının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacı tarafından Çocuk ve Gençlik Merkezleri İşletmeleri bünyesinde yürütülmekte olan Gündüz Bakım Evi faaliyetine ilişkin olarak ilgili dönemlere ait beyannameler Çocuk ve Gençlik Merkezleri İşletmeleri adına elektronik ortamda süresi içinde verildiğinden dava konusu özel usulsüzlük cezalarında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı tarafından, bünyesinde bulunan kreşlerde kendi kurumları dışındaki kurum çalışanlarına da hizmet vermek suretiyle muafiyet şartlarını yitiren davacının bu faaliyetle ilgili uyuşmazlık dönemi beyannamelerini vermediğinden bahisle kesilen özel usulsüzlük cezalarında hukuka aykırılık bulunmadığı belirtilerek kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.