Danıştay 4. Daire E.2016/16391 K.2021/3218

Dava konusu istem: Davacının, kontör alışlarının ... tarafından düzenlenen sahte faturalarla belgelendirdiğinin anılan mükellef hakkında düzenlenen vergi tekniği raporuyla tespit edildiğinden bahisle takdir komisyonunca takdir edilen matraha bağlı olarak 2009/6. dönemine ilişkin devreden katma değer vergisi dikkate alınmak suretiyle yeniden oluşturulan tablo uyarınca re’sen tarh edilen 2010/1,4,5 dönemleri vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacı tarafından adına re'sen tarh edilen 2009/6. dönemine ilişkin vergi ziyaı cezalı katma değer vergisine karşı açılan ve Mahkemesince E:... esasına kayıtlı dosyasında işlem gören davada, Mahkemelerinin ... tarih ve K:... sayılı davanın kabulü kararıyla; tarh zamanaşımı süresinden sonra vergi/ceza ihbarnamelerinin davacıya tebliğ edildiği gerekçesiyle dava konusu cezalı tarhiyatın kaldırılmasına hükmedildiğinden, ihtilaf konusu cezalı vergilerin 2009 yılından sonraki dönemlere devreden katma değer vergilerinden kaynaklandığından bu davanın da aynı neden ve gerekçeyle kabulü gerektiği sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Temyiz talebinin kabulü ile mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.