Danıştay 4. Daire E.2016/16507 K.2021/2696

Dava konusu istem: Davacı adına, mal ve hizmet satışlarının bir kısmı için fatura düzenlemediğinden ve elde ettiği bir kısım satış hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığından bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden re'sen tarh edilen 2010/2,3,4,5, 8,10,11 dönemleri vergi ziyaı cezalı katma değer vergilerinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacı hakkında düzenlenen vergi inceleme raporu ile … Çamaşır Ticaret AŞ hakkında düzenlenen vergi tekniği raporu birlikte incelendiğinde, söz konusu şirket tarafından davacıya yapılan mal ve hizmet ödemeleri karşılığında fatura düzenlenmediğinin tespit edildiği ve davacının defter ve kayıtlarında da herhangi bir faturanın mevcudiyetine rastlanılmadığı anlaşıldığından, davacının anılan mükelleften faturasız olarak mal alıp, kayıt ve beyan dışı bıraktığı tutarlara kendisinin beyan ettiği %20 kârlılık oranını eklenmek suretiyle bulunan matrah farkı üzerinden yapılan cezalı katma değer vergisi tarhiyatında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, mal ve hizmet satışlarının bir kısmı için fatura düzenlemediğinden ve elde ettiği bir kısım satış hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığından bahisle adına yapılan cezalı tarhiyatlarda hukuka uyarlık bulunmadığı, temyiz isteminin kabulü ve Mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.