Danıştay 4. Daire E.2016/17061 K.2020/4740

Dava konusu istem: Davacı adına, … İzalasyon San. ve Dış Tic. Ltd. Şti'den tahsil edilemeyen kamu alacaklarının tahsili maksadıyla şirket kanuni temsilcisi olduğundan bahisle düzenlenen … tarih ve … sayılı ödeme emrinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; dava konusu ödeme emri içeriği kamu alacaklarının kesinleştirilmesine ilişkin şirket adına düzenlenen … tarih ve … sayılı ödeme emrinin savunma dilekçesinde belirtildiğinin aksine posta yoluyla değil ilanen tebliğ edildiği,

ilanen tebliğe ilişkin tebliğ alındısına bakıldığında ise üzerinde herhangi bir yazının ve imzanın olmadığının görüldüğü ve bunun haricinde davalı idarece ilgili ödeme emrinin tebliğ edilemediğine ilişkin keyfiyetin yukarıda yer verilen 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 102. maddesinde belirtilen kişilerin imzası alınmak suretiyle tutanak haline getirildiği tebliğ alındısı, adres tespit tutanağı veya yoklama fişinin de ara kararına rağmen sunulamadığı görülmüş olup,

bu haliyle kanuni temsilci sıfatıyla davacı adına düzenlenen dava konusu ödeme emrine konu kamu alacaklarının asıl borçlu şirket adına usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilerek kesinleştirildiği hususu davalı idarece ispat edilemediğinden dava konusu ödeme emrinde yasal isabet görülmediği sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava edilen işlemin yerinde ve hukuka uygun olduğu, temyiz konusu kararın aleyhe olan hüküm fıkralarının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.