Danıştay 4. Daire E.2016/17330 K.2020/4689

Dava konusu istem: Davacı adına, takdir komisyonu kararına istinaden re'sen tarh edilen 2009/10-12 dönemi vergi ziyaı cezalı geçici verginin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; mükelleflerin dönem matrahlarının takdir komisyonlarınca takdir edilebilmesi için tarh dosyasının takdir komisyonuna sevki öncesinde re'sen takdir nedeninin var olması gerektiği, davacının 2009 dönemi işlemlerinin yukarıda sözü edilen arsa üzerine kat karşılığı inşa edilen bağımsız bölüm satışlarının düşük bedelli yapıldığından bahisle incelenmesi talep edilmiş olmakla birlikte, davalı idarece gerek …, …, … hakkında tanzim olunan vergi tekniği raporları,

gerekse davacı hakkında düzenlenen görüş ve öneri raporu ile vergi tekniği raporunda sözkonusu satışların düşük bedelli yapıldığına dair bir tespitte bulunulmadığı, emsal bedel hesaplaması, alıcı beyanı yada kredi bilgileri vs. gibi doneler kullanılarak düşük bedelli satış yapıldığının net bir şekilde ortaya konulamadığı, dolayısıyla da takdir nedeninin somutlaştırılmadığı, bu durumda re'sen tarh nedeninin varlığından söz edilemeyeceğinden davacı adına yapılan cezalı tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, davacının kat karşılığı yaptığı inşaat nedeniyle elde ettiği dükkan ve daireleri 2009 yılında düşük bedelle sattığının vergi tekniği raporuyla tespit edildiği, vergi matrahlarının takdiri için kanuni süresi içinde davacının takdir komisyonuna sevk edildiği, davacının elde ettiği gelirin ticari kazanç olduğu bu kazancın gelir vergisi ve katma değer vergisine tabi olduğunda şüphe bulunmadığı, davacının ticari kazanç dışında bir amaçla gerçekleştirdiğine dair iddiası varsa bunun ispat külfetinin iddia eden tarafa ait olduğu, takdir komisyonunun gerekli inceleme ve araştırmayı yaparak işlem tesis ettiği, davacı hakkında yapılan cezalı tarhiyatların usul ve yasalara uygun olduğu, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.