Danıştay 4. Daire E.2016/17169 K.2021/435

Dava konusu istem: Davacı tarafından, katma değer vergisi iade-mahsup talebinin reddine ilişkin … tarih ve … sayılı işlem iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda.

26/04/2014 tarihinde yürürlüğe giren KDV Genel Uygulama Tebliği'nin II-A/8-3. maddesinde tecil-terkin uygulamasından yararlanabilecek imalatçılarda aranan şartlar arasında sanayi sicil belgesine sahip olmanın yer aldığı, davacı tarafından 3065 Sayılı KDV Kanununun 11/1-c maddesi uyarınca imalatçı olarak 2014/6,8,9,10 ve 2015/4 dönemlerine ilişkin olarak KDV iade mahsup talebinin ilgili dönemlerde davacının sanayi sicil belgesine sahip olmadığından dava konusu işlemle reddedildiği ancak davacının 25/04/2012 tarihinde sanayi sicil belgesine sahip olduğu ve 28/05/2015 tarihinde de yenisini aldığı,

aradaki sürenin yeni sanayi sicil belgesini bekleme sürecinde geçen sürede olduğu, bu haliyle davacının dava konusu dönemlerde de sanayi sicil belgesini alma şartlarını taşıdığı açık olduğundan, davacının katma değer vergisi talebinin reddi işleminde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne, dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının katma değer vergisi mahsup-iadesini talep ettiği dönemde sanayi sicil belgesine sahip olmadığı dolayısıyla yaptığı ihraç kayıtlı teslimler için mahsup işleminden yararlanamayacağından tesis edilen işlemlerin yasal ve yerinde olduğu belirtilerek kabul kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.