Danıştay 4. Daire E.2016/17219 K.2020/5303

Dava konusu istem: Davacı adına, bir kısım hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığından bahisle 2011 yılı için re'sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; madencilik faaliyeti ile uğraşan davacı şirket hakkında, kömür satışlarında düşük bedelle fatura düzenlediği yolunda yapılan ihbar üzerine düzenlenen … tarihli ve … sayılı Vergi İnceleme Raporunda; matrah farkı belirlenirken, şirketin kömür satışı yaptığı …'in ifadesinde.

2011 yılının yaz aylarında 100 TL, kış aylarında ise 150 TL'ye kömür satın aldığını belirttiği, bu kişinin başka bir şirketten 2011 yılında satın aldığı kömürler için 80,51 TL ila 76,28 TL ödediğine dair ifadesine dayanılarak, davacı şirketin bir kısım hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığı kanaatine ulaşıldığından takdir komisyonu kararıyla matrah farkı hesaplanmışsa da; davacı şirketin aynı yıl içinde, satış yaptığı diğer kişi veya kurumlar nezdinde ve kömürlerin kalitesi konusunda herhangi bir araştırma ve inceleme yapılmadığı,

matrah takdirine esas alınan satış fiyatının, araştırma sonucu elde edilen somut ve kesin tespitlere dayanmadan, varsayıma dayalı olarak belirlendiği, diğer taraftan, şirket hakkında ihbarda bulunan kişinin ifadesinin alınamadığı hususu vergi inceleme raporunda belirtildiğinden yeterli inceleme ve araştırmaya dayanmadan hesaplanan matrah farkı üzerinden yapılan vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi tarhiyatında hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı şirket tarafından, kömür satışlarında düşük bedelle fatura düzenlediğine ilişkin olarak vergi inceleme raporunda yer verilen tespitler esas alınarak takdir komisyonunca hesaplanan matrah farkı üzerinden yapılan cezalı tarhiyatın yasal ve yerinde olduğu belirtilerek kabul kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.