Danıştay 4. Daire E.2016/17789 K.2020/5983

Dava konusu istem: Davacı site yöneticiliği adına, kurumlar vergisi mükellefi olduğundan bahisle süresinde BA-BS formları ile beyanname vermediği gerekçesiyle 2010/1-12 dönemlerine ilişkin olarak kesilen özel usulsüzlük cezalarının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacı site yöneticiliği hakkında tesis edilen kurumlar vergisi mükellefiyetinin, Mahkemelerinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı ile iptaline karar verildiği, bu durumda, 2010/1-12 döneminde kurumlar vergisi mükellefiyeti bulunmayan davacı site yöneticiliğinin söz konusu döneme ilişkin olarak beyanname ve Ba-Bs formlarını elektronik ortamda vermesi beklenemeyeceğinden, ilgili dönemde anılan beyannamelerin ve formların verilmediği gerekçesiyle kesilen dava konusu özel usulsüzlük cezalarında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı site yöneticiliği adına tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.