Danıştay 4. Daire E.2016/184 K.2020/5812

Dava konusu istem: Davacı tarafından mükellefiyet kaydının silinmesine ilişkin işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; vergi dairesinin gerek kanun gerekse 2004/13 sayılı uygulama iç genelgesi uyarınca yapması gereken resen terk işleminin, idareye mükelleflerin mükellefiyet tarihini keyfi olarak belirleme yetkisi vermeyeceği, belirli süreler içinde gerekli araştırma ve yoklamalar yapılarak resen terkinin yapılması gerektiği,

dava konusu olayda davacı tarafından davalı idarenin bahsedilen iç genelge kapsamında birbirini izleyen iki döneme ait katma değer vergisi beyannamesinin verilmemesi nedeniyle verilmeyen son dönemi izleyen ay içerisinde gerekli yoklama işlemleri yapılması ve yapılan yoklamalarda faaliyetin olmadığının kesin ve somut verilerle ortaya konulması gerekirken, 31/10/2014 tarihi itibariyle mükellefiyetin resen terkin edilmesinde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Tesis edilen işlemin yerinde olduğu, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.