Danıştay 4. Daire E.2016/18428 K.2021/851

Dava konusu istem: Davacı adına sahte fatura kullandığından bahisle re'sen tarh edilen 2010/2,4,6,10,11 dönemleri vergi ziyaı cezalı katma değer vergilerinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda. Boğaziçi Kurumlar Vergi Dairesi mükellefi S.S. … nolu Dünya Kop. Mot. Taşıyıcılar Kooperatifi, Erenköy Vergi Dairesi mükellefi Tasfiye Halinde. İnş. Loj. ve Nakl. Hizm. San. Tic Ltd. Şti., Düzce Vergi Dairesi mükellefi. Yapı Malzemeleri Zol. Gıda Turz. İth. İhr. Tic. San. Ltd. Şti ve İkitelli Vergi Dairesi mükellefleri. Yapı Malz. Metal Otom. San. Tic. Ltd.

Şti ve …'tan alınan faturaların gerçek bir mal ve hizmet teslimine dayanmadığı, dolayısıyla faturalarda yazılı katma değer vergisi tutarlarının Hazine’ye intikal ettiğinin kabulünün mümkün olmadığından faturalarda yer alan katma değer vergilerinin indiriminin kabul edilmemesi suretiyle tarh edilen cezalı katma değer vergilerinde hukuka aykırılık görülmediği sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Yapılan alışverişin gerçek olup olmadığı hususunun araştırılmadığı, bilgilerine başvurulmadığı, ödemelerinin araştırılmadığı, sadece diğer firmalar adına düzenlenen vergi tekniği raporlarının dayanak gösterildiği, faturayı düzenleyen şirketler ile aralarındaki ilişkilerin incelenmeden sahte fatura olduğu iddia edilen faturalarda yazılı mal veya hizmetin gerçekte kimden, ne zaman ve hangi tutarda alındığı, faturaların gerçeği yansıtmadığı, giderlerin yapılmadığı hususunda geçerli somut tespitler olmadan sadece söz konusu belgelerin deftere işlendiğini tespit eden bir tutanağa istinaden varsayım ve soyut ifadelerle konuya değinildiği, temyiz talebinin kabul edilmesi gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.