Danıştay 4. Daire E.2016/185 K.2021/1047

Dava konusu istem: Davacı adına, ... Koleksiyon İnşaat Gıda Tur. Tem. Kırtasiye İth. İhr. San. ve Tic. Ltd. Şti. 'nden tahsil edilemeyen amme alacaklarının tahsili amacıyla kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen ... tarih ve ... sayılı ödeme emirinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; vadesi 2009 yılı olan ve ödeme emri de aynı yıl tebliğ edilen söz konusu alacakların, 2009 yılını takip eden 2010 yılı başından itibaren işlemeye başlayan 5 yıllık sürenin sonu olan 31/12/2014 tarihine kadar zamanaşımını kesen herhangi bir neden bulunmadığından belirtilen tarih itibarıyla tahsil zamanaşımına uğradığı, tahsil zamanaşımına uğrayan şirket borçlarının cebren tahsiline olanak bulunmadığından, söz konusu borçların kanuni temsilci sıfatıyla davacıdan tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

İhbarnamelerin asıl mükellef olan şirkete tebliğ edilmesi üzerine dava açılmayarak vergi borçlarının kesinleştiği, borçların zamanında ödenmemesi nedeniyle şirket adına düzenlenen ödeme emrinin şirketin bilinen adresinde tebliğ edilememesi üzerine ilanen tebliğ edildiği, şirketten tahsil edilemeyen vergi alacaklarının tahsili amacıyla 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 10. ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanu'nun mükerrer 35. maddesi uyarınca davaya konu ödeme emrinin düzenlendiği, işlemin yasaya ve usule uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.