Danıştay 4. Daire E.2016/18527 K.2021/3714

Dava konusu istem: Davacı adına, sahte belge kullandığından bahisle re'sen tarh edilen 2010/1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 10, 11, 12 dönemlerine ilişkin olarak yapılan vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi tarhiyatları ile 2010/1-12 dönemine ilişkin olarak kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacıya ilgili yılda fatura düzenleyen Atışalanı Vergi Dairesi mükellefi. Basım Yayıncılık Ve Matbaa Ürün. San. Ve Tic. Ltd.

Şti. hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunun incelenmesinden davacıya fatura düzenlendiği 2010 yılı itibariyle yapılan yoklamalarda yerinde olduğu, işyerinde makina, teçhizat, ticari emtia ve çalışanların bulunduğunun tespit edildiği dikkate alındığında mükellefin uyuşmazlık konusu dönemde gerçek bir ticari faaliyetinin olduğu, münhasıran sahte fatura ticareti yaptığı ve düzenlediği tüm faturaların, dolayısıyla da davacı adına düzenlenen faturaların gerçek bir mal ve hizmet teslimi içermeyen sahte belgeler olduğu hususunun hukuken yeterli ve somut delillerle ortaya konulamadığı,

davacının bu mükelleften aldığı faturalardaki katma değer vergisi indirimlerinin reddi suretiyle yapılan cezalı tarhiyatlarda ve sahte fatura kullandığından bahisle kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir

.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından kararın hukuka aykırı olduğu bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.