Danıştay 4. Daire E.2016/18763 K.2021/72

Dava konusu istem: Davacı adına, bir kısım amme alacağının tahsili amacıyla düzenlenen ... tarih, ... ana takip numaralı ödeme emrinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; dava konusu ödeme emirleri içeriği tarhiyatlara ilişkin ihbarnamelerin ve tebliğ alındılarının incelenmesinden bir kısım tebliğ zarfı üzerinde veya adres tespit tutanağında tebliğe çalışılan adreslerde bulunamadığının tutanağa bağlandığı, tutanakların bir kısmının usule uygun olmadığı, usule uygun düzenlenenlerin ise davacının bilinen adresi olan "... Mahallesi, ...

Sokak, Kapı no: ... , Daire No: ... ... /..." adresine yapılmadığının görüldüğü, ödeme emri içeriği özel usulsüzlük cezalarına ilişkin ihbarnamelere ilişkin tebliğ alındılarının Mahkemelerinin 14/09/2015 ve 19/11/2015 tarihlerinde yaptığı ara kararlar ile istenilmesine rağmen davalı idarece sunulamadığı, bu durumda, dava konusu ödeme emrinin dayanağı olan ihbarnameler için 213 sayılı Kanunun 102. maddesine uygun olarak yapılmış bir tebligat işleminden ve bu işlem nedeniyle tebligatın yapılamadığından söz edilemeyeceğinden düzenlenen ödeme emrinde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, dava konusu ödeme emrinin hukuka uygun olduğu Vergi Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.