Danıştay 4. Daire E.2016/18980 K.2021/2290

Dava konusu istem: Davacı adına, kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen … tarih ve … takip nolu ödeme emrinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacının kanuni temsilcisi olduğu.

Kulübü'nün 06/06/2006 tarihinde tasfiyesinin sona erdiği ve sicil kaydının silindiği ihtilafsız olup, derneğe bağlı iktisadi işletmelerin ayrı bir tüzel kişiliği bulunmadığından ve dernek tüzel kişiliği altında faaliyet gösterebileceğinden, tasfiyenin sona erdiği tarih itibariyle tasfiye dönemindeki kanuni temsilciler için bu tarihten itibaren tasfiye döneminden önceki dönemler için ise 6183 sayılı Kanunda yazılı takip yolları tüketildiği tarih esas alınarak 5 yıllık tahsil zaman aşımı süresi içerisinde derneğe ve bağlı iktisadi işletmelere ait vergi borçlarının tahsili mümkün olup,

tasfiye sona erdikten sonra borcun yapılandırılması için yapılan başvuruların da zaman aşımını keser nitelikte değerlendirilmesine olanak bulunmadığından, asıl borçlu derneğin tasfiyesinin sona erdiği 06.06.2006 tarihinden itibaren 5 yıllık zaman aşımı süresi dolduktan çok sonra bir tarihte kanuni temsilci sıfatıyla davacı adına düzenlenen ödeme emri içeriği vergi borçlarının zaman aşımına uğradığı sonucuna varıldığından düzenlenen ödeme emrinde yasal isabet görülmediği, dava konusu ödeme emri içeriğinde 2008/3 dönemi ile ilgili olarak usulsüzlük cezalarına da yer verilmiş ise de.

06/06/2006 tarihinde tasfiyesi sona eren şirket adına bu tarihten sonra herhangi bir ceza kesilemeyeceği sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.