Danıştay 4. Daire E.2016/19367 K.2020/6151

Anonim Şirketi VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU

… Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:…. sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura düzenlediğinden bahisle hakkında düzenlenen vergi inceleme raporlarına istinaden re'sen tarh edilen 2010/6, 7, 9, 11 dönemleri, 2011/2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10 dönemleri ve 2012/1, 2, 3, 4, 5, 6 dönemleri için vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile 213 sayılı Kanunun 353/1.maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezalarının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; ihtilaf konusu dönemlerde davacıya fatura düzenleyen Halkalı Vergi Dairesi mükellefi … hakkında düzenlenen Vergi Tekniği Raporuna dayanılarak sahte fatura düzenleyicisi olduğundan bahisle 2010, 2011 ve 2012 dönemlerine ilişkin hakkında tarh edilen vergi ziyaı cezalı vergilerin kaldırılması için açılan davalarda yapılan yargılama sonucunda. Vergi Mahkemesinin … tarihli ve E:…. K:… sayılı, E:….

K:… sayılı ve E:….

K:… sayılı kararlarda …'nın düzenlediği faturaların sahte olmadığının hüküm altına alındığı, bu durumda, davacının adı geçen mükelleften aldığı fatura tutarları üzerinden indirim konusu yaptığı katma değer vergilerinin reddedilerek ilgili dönemler için bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi tarhiyatı yapılmasında hukuka uyarlık görülmediği, özel usulsüzlük cezası bakımından ise, davacının fatura almadığı malı kimden aldığına dair somut bir tespitte bulunulmaksızın, suç olan fiilin bütün unsurlarıyla ortaya çıkartılmadan kesilen dava konusu özel usulsüzlük cezalarında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, yapılan tarhiyatın hukuka uygun olduğu mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Mahkeme kararında belirtilen … Vergi Mahkemesinin … tarihli ve E:…; K:… sayılı, E:…; K:… sayılı ve E:…; K:… sayılı kararlarının Dairemizin sırasıyla 23/12/2020 tarih ve E.2016/15799, K.2020/6155 sayılı, E.2016/15798, K.2020/6154 sayılı, E.2016/15797, K.2020/6160 sayılı kararları ile onandığı anlaşıldığından temyiz isteminin reddi ile Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.