Danıştay 4. Daire E.2016/19885 K.2020/5271

Dava konusu istem: Davacı hakkında sahte fatura kullandığından bahisle, vergi inceleme raporuna istinaden 2010/1. dönemi için re'sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacıya fatura düzenleyen …Vergi Dairesi Müdürlüğü mükellefi …Tekstil Kuyumculuk Petrol Ürünleri Sanayi ve Tic. Ltd. Şirketi'nin, fatura düzenlendiği dönemde gerçek ticari faaliyetinin olmadığı dolayısıyla davacı adına düzenlenen faturaların gerçek mal alımına dayanmadığını gösterdiği anlaşıldığından indirim konusu edilen katma değer vergisinin reddi suretiyle yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı, tekerrür hükümlerinin uygulanması için yasal şartların gerçekleşmediği, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353.maddesinin 1.fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, vergi inceleme raporunda sahte fatura kullanıldığının yeterli ve somut delillerle tespit edildiği, ilgili yasa hükmü gereğince kesilen özel usulsüzlük cezasının hukuka uygun olduğu, tekerrür açısından da davanın kısmen kabulüne karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.