Danıştay 4. Daire E.2016/19948 K.2020/4030

Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura kullandığı ileri sürülerek hakkında düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden re'sen tarh edilen 2011/1 dönemi vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacının fatura aldığı Mithatpaşa Vergi Dairesi mükellefi. İletişim Elektronik İnş. Gıd. Teks. San. Tic. Ltd.

Şti hakkında düzenlenen vergi tekniği raporu incelendiğinde vergi ödemeye ilişkin ödevlerini yerine getirmemiş olduğu, düzenlediği fatura miktarlarıyla uyumlu iş hacmine, iş yeri büyüklüğüne, depo veya ardiyeye, personele ve ekonomik güce sahip olmadığı, cep telefonu ve aksesuarları ticareti ile iştigal etmesine karşın düzenlemiş oldukları faturaların bu işten çok farklı mal ve hizmetlere (çimento, demir, boya, işçilik vb) ilişkin olduğu, fatura düzenlediği dönemde işyerlerinde bulunamadıkları veya işyerlerinin kapalı olduğu,

kısa sürelerde ortak ve adres değiştirdikleri görülmekte olup, bu haliyle davacının defter ve belgelerine kaydetmiş olduğu söz konusu faturalarda yer alan katma değer vergisi indirimlerinin reddi suretiyle yapılan dava konusu cezalı tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Mal ve hizmet alımında bulundukları firmalar ile vadeli ve açık hesap olarak çalışıldığı, ödemelerin banka üzerinden yapılmış olduğu, mal ve hizmet alımlarının ticari faaliyetin olağan akışına uygun olduğu, faturlarda yer alan mal ve hizmetlerin faaliyet konularına ilişkin olduğu, incelemenin eksik yapılmış olduğu, kendilerinin fatura ve mal aldıkları firmalarının defter ve belgelerini inceleme görev ve yetkilerinin bulunmadığı, söz konusu firmalar hakkında düzenlenmiş olan vergi tekniği raporlarının kendilerine tebliğ edilmediği belirtilerek kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.