KÜNYE
Danıştay 4. Daire Başkanlığı 2016/20775 E., 2021/287 K.·T.C. Danıştay Dördüncü Daire
- Karar tarihi
- 18 Ocak 2021
- Esas No
- 2016/20775
- Karar No
- 2021/287
- Temyiz eden (davalı)
- … Vergi Dairesi Başkanlığı
- Vekili
- Av…
- Karşı taraf (davacı)
- … Müzik Vakfı
- Vekili
- Av. …
- İstemin konusu
- ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:.., K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
348 kelime·2 dk okuma·6 bölüm
Dava konusu istem: Davacı vakıf adına, vergi inceleme raporuna dayanılarak vakfın düzenlediği müzik festivalinin iktisadi işletme faaliyeti olduğundan bahisle re'sen tarh edilen 2013/4 dönemi vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanun'unun 17. maddesinin 1. bendinde; kültür ve eğitim amacı taşıyan istisnaların düzenlendiği, davacı vakıf hakkında, söz konusu müzik festivali etkinliklerinin süreklilik arz eden ticari nitelik taşıdığı ve iktisadi işletme bünyesi içerisinde yürütülmesi gerektiğinden bahisle tesis edilen mükellefiyetin, Mahkemenin, … tarih ve E:… K:… sayılı kararıyla kaldırıldığı dolayısıyla bu mükellefiyete bağlı olarak yapılan vergi ziyaı cezalı tarhiyatta da hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Davacı adına, vergi inceleme raporunda yer verilen somut tespitlere dayanılarak yapılan cezalı tarhiyatlar yasal ve yerinde olduğundan kabul kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.
TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 4. Daire, E. 2016/20775, K. 2021/287, 18 Ocak 2021 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama