KÜNYE
Danıştay 4. Daire Başkanlığı 2016/20842 E., 2021/1225 K.·T.C. Danıştay Dördüncü Daire
- Karar tarihi
- 23 Şubat 2021
- Esas No
- 2016/20842
- Karar No
- 2021/1225
- Temyiz eden (davalı)
- … Vergi Dairesi Başkanlığı (…Vergi Dairesi Müdürlüğü)
- Vekili
- Av. …
- Karşı taraf (davacı)
- …
- İstemin konusu
- … Vergi Mahkemesinin …. tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
340 kelime·2 dk okuma·6 bölüm
Dava konusu istem: Davacı adına düzenlenen … tarih ve … numaralı ödeme emrinin iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; ödeme emrine dayanak ihbarnamelerin ilanen tebliğ edilerek kesinleştirildiği bildirilmiş ise de, ihbarnamelerin tevziat saatlerinde muhatap adreste hazır bulunmayıp verilen randevuyada icabet edilmediği, bekleme müddetinin sona ermesi üzerine bila tebliğ kaşesi basılmak sureti ile davalı idareye iade edildiği,
bu durumda, iade edilen tebligat üzerine davalı idare tarafından münasip bir müddet beklendikten sonra aynı adrese yeniden tebligat çıkarılması gerekirken çıkarılmadığı ve ilanen tebliğ usulüne gidilebilmesi için gerekli olan adres araştırmasının yapılmadığı anlaşıldığından, belirtilen usullere uyulmadan ilan yoluyla tebliğ cihetine gidilmek sureti ile kesinleştirilen kamu alacağı için ödeme emri tanzim ve tebliğinde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Davacı adına düzenlenen ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Cevap verilmemiştir.
TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 4. Daire, E. 2016/20842, K. 2021/1225, 23 Şubat 2021 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama