Danıştay 4. Daire E.2016/20909 K.2021/3386

Dava konusu istem: Davacı adına sahte fatura kullandığından bahisle vergi inceleme raporuna istinaden re'sen tarh edilen 2010/1,2. dönemleri vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacıya ilgili yılda fatura düzenleyen Kocasinan Vergi Dairesi Müdürlüğü mükellefi ... ile Atışalanı Vergi Dairesi Müdürlüğü mükellefi ...İnşaat Otomotiv San. ve Tic. Ltd. Şti. ilgili tespitler değerlendirildiğinde; mükelleflerin vergi borcunu ödemediği ve bir kısım vergi ödevlerini yerine getirmediği tespit edilmiş ise de, bunun dışında davacının faturalarını kullandığı 2010 döneminde yapılmış bir yoklamanın olmadığı, dolayısıyla bu firmaların ihtilaflı dönemde gerçek bir ticari faaliyetinin bulunup bulunmadığı ortaya konulamadığından, vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, davacı adına fatura düzenleyen mükellefler hakkında vergi tekniği raporları bulunduğu, tesis edilen işlemlerin usul ve hukuka uyarlı olduğu belirtilerek, Mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 3/B maddesinde, vergilendirmede vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu, 134. maddesinin 1. fıkrasında, vergi incelemesinden maksadın, ödenmesi gereken vergilerin doğruluğunu araştırmak, tespit etmek ve sağlamak olduğu kurala bağlanmış, 359. maddesinin (b) bendinde ise gerçek bir muamele veya durum olmadığı halde bunlar varmış gibi düzenlenen belgeler, sahte belge olarak tanımlanmıştır.

3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 29. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde; mükelleflerin, yaptıkları vergiye tabi işlemler üzerinden hesaplanan katma değer vergisinden, bu Kanunda aksine hüküm olmadıkça faaliyetlerine ilişkin olarak, kendilerine yapılan teslim ve hizmetler dolayısıyla hesaplanarak düzenlenen fatura ve benzeri vesikalarda gösterilen katma değer vergisini indirebilecekleri hükmüne yer verilmiştir.

Katma değer vergisi, bünyesinde yer alan indirim müessesesiyle yansıtılabilir bir vergidir. Katma değer vergisi sisteminde mükellef, üretim ve dağıtım kademeleri içinde, verginin tahsiline, indirimlerin yapılmasına, beyan edilip ödenmesine aracılık eder. Bu bakımdan indirim, mükellefiyete bağlı bir görev olduğu kadar aynı zamanda bir haktır.

Katma değer vergisinde genel prensip, vergiye tabi teslimler üzerinden hesaplanan vergiden, alış faturalarında gösterilen verginin indirilmesidir. Katma değer vergisi indirimi hakkından yararlanabilmek için Kanun bazı şartların varlığını öngörmüştür. Bu şartların bir kısmı esasa, bir kısmı ise şekle ilişkindir.

Katma değer vergisi, vergiyi doğuran olayın gerçekleşmesi halinde, zincirleme olarak kendi içinde otokontrol sistemi taşımakta, bu bağlamda, kanunda ve kanunla verilen yetkiye dayanılarak çıkarılan yasa altı düzenleyici işlemlerde öngörülen şekil şartları ile kayıt ve belge nizamına sıkı sıkıya bağlılık sözkonusu olmaktadır.

Kayıt ve belge nizamına uyulması ve faturaların gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanması halinde, mal teslimi veya hizmet ifasına bağlı olarak tahsil edilen katma değer vergisinden, mükelleflerin kendilerine yapılan teslim ve ifaya ilişkin olarak ödedikleri katma değer vergisini indirmeleri mümkün olup, aksi durumda, faturaların gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanmadığının tespiti halinde, bu faturalarda yer alan katma değer vergisinin indirimi mümkün bulunmamaktadır.

Buna göre, alış belgelerinde yer alan katma değer vergisinin indirim konusu yapılabilmesi için, alış faturası ya da benzeri vesikalarda ayrıca gösterilmesi ve bu vesikaların kanuni defterlere kaydedildiğinin tevsik edilmesinin yanında, söz konusu belgelerin gerçeği yansıtması da gerekmektedir. vesikaların kanuni defterlere kaydedildiğinin tevsik edilmesinin yanında, söz konusu belgelerin gerçeği yansıtması da gerekmektedir.

Davacının fatura aldığı Kocasinan Vergi Dairesi Müdürlüğü mükellefi ... hakkında düzenlenen … tarih ve … sayılı Vergi Tekniği Raporunda.

Mükellefin 17/10/2007 tarihinde zemin ve arazi hazırlama, alanın temizlenmesi ile kazı ve hafriyat işleri (tarımsal arazinin hazırlanması, dinamitleme ve kayaların kaldırılması, inşaat, tarım vb. alanların drenajı, hafriyat, kazı, dolgu vb. işler) (madencilik için yapılanlar hariç) faaliyet ile iştigal etmek üzere işe başladığı, 30/01/2012 tarihinde mükellefiyet kaydının re’sen terkin edildiği, 17/10/2007 tarihli işe başlama yoklamasında; tespit anında kepçe ve kamyon olmadığı, vergi kayıt işlemlerini yaptıktan sonra araç alım işlemlerinin yapılacağının ifade edildiği, 10/08/2011 tarihli yoklamada; mükellefe ulaşılamadığı,

muhtarlık kayıtlarında adreste gözüktüğü, 18/01/2012 tarihinde yapılan yoklamada; mükellefin adreste bulunmadığı, adresin mesken olduğu ve yaklaşık 3 aydır başka bir şahsın oturduğu, mükellefin tanınmadığı, muhtarlık kayıtlarında adresi terk ettiğinin görüldüğü, 2010 yılı KDV matrahı toplamının 1.235.361,910 TL, 2011 yılı KDV matrahı toplamının 1.630.937,960 TL olduğu, 2012 yılı KDV beyannamelerini vermediği, 2010 yılı gelir vergisi beyannamesini verdiği, 2011 ve 2012 yıllarında vermediği,

mükellef tarafından verilen 2010/4 ila 12, 2011/1 ila 3 dönemleri muhtasar beyannamelerinde 1 işçi çalıştırdığını beyan ettiği diğer dönemlerde çalışan işçi beyan etmediği, toplamda 470.389,56 TL vergi borcu bulunduğu, sadece 344,81 TL'sini ödediği, mal ve hizmet alımında bulunduğu mükellefler hakkında sahte belge düzenlemekten vergi tekniği raporları bulunduğu hususlarına yer verilerek mükellef tarafından düzenlenen faturaların sahte olduğu tespitlerine yer verilmiştir.

Yukarıda belirtilen tespitlerin bir bütün halinde değerlendirilmesinden, iş yerinde yapılan yoklamada açılış yoklaması hariç mükellefe ulaşılamadığı, beyannamelerini düzenli olarak vermediği, mal aldığı firmaların sahte belge düzenleyen firmalardan olduğu, SGK prim borcu bulunduğu, vergi borcunu ödemediği dikkate alındığında davacının aldığı faturaların gerçek bir mal ve hizmet karşılığı düzenlenmediği anlaşıldığından, aksi yöndeki Mahkeme kararında hukuki isabet görülmemiştir.

Davacının fatura aldığı Atışalanı Vergi Dairesi Müdürlüğü mükellefi ...İnşaat Oto. San. ve Tic. Ltd.

Şti. hakkında düzenlenen … tarih ve … sayılı Vergi Tekniği Raporunda, şirketin her türlü inşaat yapımı, mesken, toplu konut, yol, köprü, baraj, liman, sondaj kuyusu, her türlü gayrimenkulün yapımı, alımı, satımı faaliyeti ile iştigal etmek üzere 12/01/2009 tarihinde kurulduğu, mükellefiyetinin kurumun bilinen adreslerinde bulunamaması ve faaliyette bulunduğuna ilişkin bir tespit olmaması nedeniyle 28/02/2010 tarihinde resen terkin ettirildiği,

tarh dosyasında yoklamaya ilişkin herhangi bir hususun şirket ve müdürlerinin herhangi bir gayrimenkul ya da taşıta sahip olmadıkları, mükellefin bir şirkete 2009 hesap yılında düzenlediği KDV hariç toplam 199.920,00-TL tutarlı 7 adet faturanın 02/07/2009 ve 20/07/2009 tarihleri arasında düzenlendiği ancak bu belgelerin 21/08/2009 tarihinde bastırıldığı, tarh dosyasında defter tasdik bilgilerinin bulunamadığı, mükellefin 2009 ve 2010 hesap dönemi kurumlar vergisi beyannamelerini vermediği, mükellefin verdiği muhtasar beyannamelerde çalışan işçi beyan etmediği,

mükellefin Ba formu ile 2009 yılında 584.765,00-TL mal aldığını beyan ettiği halde mükellefe mal satanların 10.847,00-TL mal satışı bildirdiği, 2010 yılında ise, mükellefin Ba formu ile 349.185,00-TL mal alımı bildirdiği halde mükellefe mal sattığını bildiren mükellef bulunmadığı, mükellefin toplam 27.904,77-TL vergi borcunun olduğu ve mükellefin tahakkuk eden vergi borçlarını ödemediği 2009 ve 2010 hesap dönemlerinde mal aldığını bildirdiği mükellefler hakkında sahte belge düzenlediklerine yönelik vergi tekniği raporları bulunduğu,

mükellefiyetinin resen terkin ettirildiği tarihten sonra da fatura düzenlediği tespitlerine yer verildiği görülmüştür.

Yukarıda belirtilen tespitlerin bütün halinde değerlendirilmesinden, adı geçen mükellefin, kısa süre faaliyette olmasına rağmen yüksek tutarlı KDV matrahları beyan ettiği, Ba-Bs analizinde tutarsızlıklar olduğu, faaliyet konularının yürütüldüğüne dair yeterli emare bulunmadığı, defter tasdik bilgilerinin bulunmadığı, basım tarihinden önce belge düzenlendiği, anılan mükellefin bilinen adreslerinde bulunmadığı hususları dikkate alındığında adı geçen mükellef tarafından davacı şirkete düzenlenen ihtilaf konusu faturaların gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanmadığı sonucuna varılmış olup aksi yöndeki Mahkeme kararında hukuki isabet görülmemiştir.

(X) KARŞI OY

Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, temyize konu mahkeme kararının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerektiği görüşüyle Dairemiz kararına katılmıyorum.