Danıştay 4. Daire E.2016/20930 K.2021/381

Dava konusu istem: Davacı adına tarh edilen 2010 yılına ilişkin vergi ziyaı cezalı gelir vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacının, ...

Kooperatifi ortaklık hissesini 26/12/2001 tarihinde devraldığı, ortaklık hisselerini 25/02/2010 tarihinde devrettiği, devir işlemine konu edilen gayrimenkulün kooperatif amacına uygun olarak inşa edilen gayrimenkul değil, kendisine tahsis edilen belirli bir parsel üzerindeki ortaklık hakkı olduğu, devir tarihi itibariyle mükellefe herhangi bir işyeri tahsis edilmediği gerekçesiyle ve Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 80. maddesinin 4. fıkrası uyarınca davacı adına değer artış kazancından dolayı vergi ziyaı cezalı gelir vergisi tarhiyatı yapıldığı,

Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 80. maddesinin 6. fıkrasındaki düzenleme uyarınca, kooperatiflerin ortaklarına bu sıfatları dolayısıyla tahsis ettikleri gayrimenkullerin tahsis tarihinde ortak tarafından satın alınmış sayılacağının belirtildiği, bu gayrimenkullerin tapuya tescil edilmiş olması şartının aranmadığı dikkate alındığında iktisap tarihinden itibaren dört yıllık sürenin bitiminden sonra satılan kooperatif ortaklık hissesinin, değer artış kazancı yönünden vergilendirilmesinin mümkün olmadığı anlaşıldığından, dava konusu tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, davacının devir işlemine konu ortaklık hakkının, bir gayrimenkul olmadığı, ortaklık hissesinin devir tarihinde mükellefe herhangi bir işyerinin tahsis edilmediği, ortaklık hisselerinin devir işleminin Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 80. maddesinin 4. fıkrası kapsamında değer artış kazancı olarak vergilendirilmesi gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından, ... Ada ... -... parselin 12/12/2001 tarihinde, kooperatif tarafından, adına tahsis edildiği, tahsis işlemi yapılmış olması nedeniyle Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 80. maddesinin 6. fıkrası kapsamında değerlendirilmesi gerektiği belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.