Danıştay 4. Daire E.2016/21192 K.2021/1254

Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura kullandığından bahisle re'sen tarh edilen 2011/1,2,3,4,5,6,7,8,9,12 dönemleri vergi ziyaı cezalı katma değer vergileri ile kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; ihtilaflı dönemde davacının fatura aldığı Tuna Vergi Dairesi mükellefi. Konfeksiyon Tekstil San. ve Tic. Ltd. Şti. hakkında düzenlenen vergi tekniği raporundaki tespitlerin incelenmesinden ayrıca anılan şirket hakkında bu vergi tekniği raporu dayanak alınarak yapılan.

2011 yılına ait vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi, 2011/1-3,4-6,7-9,10-12 dönemlerine ait vergi ziyaı cezalı kurum geçici vergi tarhiyatlarına karşı açılan davada. Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:….

K:… sayılı kararıyla davanın kabulüne karar verildiğinden yapılan cezalı tarhiyatta ve cezayı gerektiren fiilin tüm unsurları ile oluşmuş bulunduğu tespit edilmediğinden 213 sayılı Kanunun 353/1.maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı hakkında yeterli, araştırma ve inceleme yapılarak düzenlenen inceleme raporlarına dayanılarak yapılan cezalı tarhiyatta ve kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı belirtilerek kabul kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.