Danıştay 4. Daire E.2016/21585 K.2021/423

Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura kullandığından bahisle re'sen tarh edilen 2010/10 dönemi vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ve 213 sayılı Kanunun 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacıya fatura düzenleyen Güneşli Vergi Dairesi mükellefi. Tanıtım Matbaa ve Reklamcılık Hiz. Ltd.

Şti. hakkında düzenlenen Vergi Tekniği Raporu'nun tetkikinden, anılan firmanın ilgili dönemde sahte fatura düzenlediğine ve gerçek bir faaliyetinin bulunmadığına ilişkin herhangi bir somut tespite yer verilmediği, davacıya fatura düzenlediği dönemde faaliyette ve yerinde olduğu, raporda yer alan diğer tespitlerin ise firmanın ilgili dönemde sahte fatura düzenlediği iddiasını ispatlamaya yeterli olmadığı anlaşıldığından dava konusu cezalı tarhiyatlarda yasal isabet görülmediği, şartları oluşmadan kesilen özel usulsüzlük cezasında ise hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Sahte ve muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belgede gösterilen katma değer vergisinin indirimi mümkün olmadığından ilgili dönem beyanı dikkate alınarak yapılan cezalı tarhiyatların ve kesilen cezanın hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 3/B maddesinde, vergilendirmede vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu, 134. maddesinin 1. fıkrasında, vergi incelemesinden maksadın, ödenmesi gereken vergilerin doğruluğunu araştırmak, tespit etmek ve sağlamak olduğu kurala bağlanmış, 359. maddesinin (b) bendinde ise gerçek bir muamele veya durum olmadığı halde bunlar varmış gibi düzenlenen belgeler, sahte belge olarak tanımlanmıştır.

3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 29. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde; mükelleflerin, yaptıkları vergiye tabi işlemler üzerinden hesaplanan katma değer vergisinden, bu Kanunda aksine hüküm olmadıkça faaliyetlerine ilişkin olarak, kendilerine yapılan teslim ve hizmetler dolayısıyla hesaplanarak düzenlenen fatura ve benzeri vesikalarda gösterilen katma değer vergisinin indirilebileceği hükme bağlanmıştır.

Katma değer vergisi, bünyesinde yer alan indirim müessesesiyle yansıtılabilir bir vergidir. Katma değer vergisi sisteminde mükellef ve sorumlu; üretim ve dağıtım kademeleri içinde, verginin tahsiline, indirimlerin yapılmasına, beyan edilip ödenmesine aracılık eder. Bu bakımdan indirim, mükellefiyete bağlı bir görev olduğu kadar aynı zamanda bir haktır. Katma değer vergisinde genel prensip, vergiye tabi teslimler üzerinden hesaplanan vergiden, alış faturalarında gösterilen verginin indirilmesidir. Katma değer vergisi indirimi hakkından yararlanabilmek için Kanun bazı şartların varlığını öngörmüştür. Bu şartların bir kısmı esasa, bir kısmı ise şekle ilişkindir. Katma değer vergisi, vergiyi doğuran olayın gerçekleşmesi halinde, zincirleme olarak kendi içinde otokontrol sistemi taşımaktadır.

Kayıt ve belge nizamına uyulması ve faturaların gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanması halinde, mal teslimi veya hizmet ifasına bağlı olarak tahsil edilen katma değer vergisinden, mükelleflerin kendilerine yapılan teslim ve ifaya ilişkin olarak ödedikleri katma değer vergisini indirmeleri mümkün olup, aksi durumda, faturaların gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanmadığının tespiti halinde, bu faturalarda yer alan katma değer vergisinin indirimi mümkün bulunmamaktadır.

Buna göre, alış belgelerinde yer alan katma değer vergisinin indirim konusu yapılabilmesi için, alış faturası ya da benzeri vesikalarda ayrıca gösterilmesi ve bu vesikaların kanuni defterlere kaydedildiğinin tevsik edilmesinin yanında, söz konusu belgelerin gerçeği yansıtması da zorunludur.

Sözü edilen mevzuat hükümlerine göre, uyuşmazlığın esasını, davacıya anılan faturaları düzenleyen firmanın düzenlediği faturaların, gerçek bir mal ve hizmet satışını içerip içermediği, dolayısıyla sahte olup olmadığı hususlarının tespiti oluşturmakta olup, uyuşmazlığın çözümü için söz konusu belgelerin hukuki mahiyetinin anlaşılabilmesi bakımından, bu belgeleri tanzim eden mükellef hakkında yapılan incelemeler sonucunda tespit edilen hususların irdelenmesi gerekmektedir.

Davacının ihtilaflı dönemde fatura aldığı Güneşli Vergi Dairesi mükellefi. Tanıtım Matbaa ve Reklamcılık Hiz. Ltd.

Şti. hakkında düzenlenen ... tarih ve ...sayılı Vergi Tekniği Raporu'nda; şirketin reklam ajanslarının faaliyetleri ile iştigal etmek üzere kurulduğu, defter ve belgelerinin istendiği ancak ibraz edilmediği, şirketin iş yeri adresinde yapılan 4/70/2006 tarihli yoklamada çalışanının bulunmadığı, reklam, dijital baskı işi ile iştigal edeceği, bir adet testere, bir adet pulanya ve muhtelif yardımcı malzemeler olduğunun tespit edildiği, fatura bastırdığı, davacı şirket adına düzenlenen faturaların bastırılan faturalar arasında yer aldığı, 2008 yılı defter tasdik bilgisinin bulunmadığı, alışlarının sahte olduğu, kurumlar vergisi beyanının olduğu,

2008 yılı kdv beyanları toplamının 1.337.569,86 TL olduğu, tahakkuk eden vergilerin ödenmediği, araç kaydının bulunmadığı, 1/1/2007 tarihinden itibaren düzenlediği faturaların sahte olduğu sonucuna varılmıştır.

Yukarıda belirtilen tespitlerin bütün halinde değerlendirilmesinden, adı geçen mükellefin beyan edilen yüksek ciroları elde edecek sermaye ve iş organizasyonuna sahip olmadığı, yüksek miktarda ciro beyan edilmesine rağmen ödenecek katma değer vergisinin çok düşük olduğu, işçi çalıştırmadığı, defter ve belgelerinin ibraz edilmediği, ba-bs formlarının uyumsuz olduğu hususlarının birlikte değerlendirilmesinden davacının söz konusu mükelleften aldığı faturaların gerçek mal teslimine dayanmayan sahte faturalar olduğu sonucuna ulaşılmıştır.

Öte yandan, Mahkemece yeniden verilecek kararda, 213 sayılı Kanunun 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezası yönünden yeniden değerlendirme yapılacağı tabidir.