KÜNYE
Danıştay 4. Daire Başkanlığı 2016/232 E., 2021/1393 K.·T.C. Danıştay Dördüncü Daire
- Karar tarihi
- 3 Mart 2021
- Esas No
- 2016/232
- Karar No
- 2021/1393
- Temyiz eden (davalı)
- … Vergi Dairesi Müdürlüğü
- Karşı taraf (davacı)
- … Turizm Pazarlama Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi
- Vekili
- Av. …
- İstemin konusu
- ...Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:...sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
314 kelime·2 dk okuma·6 bölüm
Dava konusu istem: Davacı tarafından, 2011 yılında satışı yapılan içki ve yabancı menşeli sigaralardan elde edilen satış hasılatının bir kısmının kayıt dışı bırakılarak şirket ortaklarına aktarıldığından bahisle vergi ziyaı cezalı olarak re'sen tarh edilen 2012/4 dönemi gelir (stopaj) vergisinin kaldırılması istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; uyuşmazlık konusu cezalı tarhiyatın dayanağı olan kurumlar vergisine karşı açılan davada Mahkemelerinin ... tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla kurumlar vergisinin hukuka aykırı bulunarak kaldırıldığı görüldüğünden dava konusu vergi ziyaı cezalı gelir (stopaj) vergisinde de hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Kararın hukuka aykırı olduğu ve bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Cevap verilmemiştir.
TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 4. Daire, E. 2016/232, K. 2021/1393, 3 Mart 2021 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama