Danıştay 4. Daire E.2016/40 K.2021/574

2- … Pres Karton Sıvama ve Rolik Sanayi Ticaret Limited Şirketi

İSTEMİN KONUSU

… Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek taraflarca aleyhlerine olan hüküm fıkralarının bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacı adına bir kısım alışlarını sahte faturalar ile belgelendirdiğinden bahisle vergi inceleme raporuna istinaden 2012/1, 2, 4, 7 dönemi için tarhedilen vergi ziyaı cezalı katma değer vergileri ile 2012/1 dönemi için fatura almadığı, tevsik zorunluluğuna uyulmadığı, defter ibraz edilmediği ve muhasebe hatası yapıldığı belirtilerek kesilen özel usulsüzlük cezalarının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacıya ilgili dönemde fatura düzenleyen mükellefler ve düzenlenen faturalara dair mezkur tespitler değerlendirildiğinde, davacının bu mükelleflerden 2012 yılında alarak defterlerine kaydettiği faturaların, gerçek mal teslimi ve hizmet ifasına dayanmayan sahte ve muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge mahiyetinde olduğu ve defter ibraz etmeme eylemi nedeniyle kesilen özel usulsüzlük cezasına gelince, envanter defterinin mazeretsiz ibraz edilmediği sabit olduğuna göre 1.170,00 TL tutarında kesilen cezada yasal isabetsizlik bulunmadığı ,

213 sayılı Kanunun 353/1. maddesine istinaden kesilen özel usulsüzlük cezasında yasal uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDEN DAVACININ İDDİALARI

Yapılan işlemlerin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

TEMYİZ EDEN DAVALININ İDDİALARI

Yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

DAVACININ SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

DAVALININ SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Davalı idarenin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü iddialar temyize konu Mahkeme Kararının kabule ilişkin kısmının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Davacının temyiz istemine gelince;

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 6545 sayılı Kanunla değiştirilen 46. maddesinde, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarına karşı kararın tebliğinden itibaren izleyen otuz gün içinde Danıştay'da temyiz yoluna başvurulabileceği hükmüne yer verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden, temyize konu mahkeme kararının 16/10/2015 tarihinde tebliğ edildiği belirlenmiş olup, buna göre temyiz süresinin son günü 16/12/2015 tarihine rastladığı halde, otuz günlük süre geçirildikten sonra 07/04/2017 günü kayıtlara giren dilekçe ile temyiz başvurusunda bulunulduğu anlaşılmıştır.

Bu durumda, davacı tarafından mahkeme kararının bozulması istemiyle süresi içinde yapılmayan temyiz başvurusunun incelenme olanağı bulunmamaktadır.