KÜNYE
Danıştay 4. Daire Başkanlığı 2016/6647 E., 2020/3052 K.·T.C. Danıştay Dördüncü Daire
- Karar tarihi
- 17 Eylül 2020
- Esas No
- 2016/6647
- Karar No
- 2020/3052
- Temyiz eden (davalı)
- ... Vergi Dairesi Başkanlığı (... Vergi Dairesi Müdürlüğü
- Vekili
- ...
- Karşı taraf (davacı)
- ...
- İstemin konusu
- ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E: ..., K: ... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
354 kelime·2 dk okuma·5 bölüm
Dava konusu istem: Davacı adına, ... Ltd. Şti.'nin muhtelif vergi borçlarının tahsili amacıyla kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen 09/03/2015 tarih ve ... sayılı ödeme emrinin iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; asıl borçlu şirket adına düzenlenen ödeme emirlerinin ilanen tebliği öncesinde şirketin bilinen adreslerinde tebliğ edilemediğine dair tebliğ alındılarının ibraz edilmediği dikkate alındığında asıl borçlu şirket hakkında tüm takip yollarının usulüne uygun tüketilmediği anlaşıldığından davacı adına kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen ödeme emrinde hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Davalı idare tarafından, asıl borçlu şirket adına düzenlenen ödeme emirleri ve tebliğ alındısının ekte sunulduğu ve kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Cevap verilmemiştir.
TETKİK HÂKİMİ: ...
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra davalı idarenin asıl borçlu şirket adına düzenlenen ödeme emirleri ve tebliğ alındısının temyiz dilekçesi ekinde sunulduğuna ilişkin itirazı, ekte sunulan ödeme emirleri içeriği borçların uyuşmazlık konusu ödeme emri içeriği borçlar ile ilgisi olmadığı anlaşıldığından yerinde görülmeyerek gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 4. Daire, E. 2016/6647, K. 2020/3052, 17 Eylül 2020 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama