Danıştay 4. Daire E.2016/6855 K.2020/5041

Dava konusu istem: Davacı hakkında düzenlenen rapora istinaden bir kısım satışları karşılığında belge düzenlemeyerek elde edilen hasılatın bir bölümünü kayıt ve beyan dışı bıraktığı gerekçesiyle, 2012/3, 4, 5, 6, 7, 9, 10, 11, 12 dönemlerine ilişkin olarak tarh edilen 1 kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergilerinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacı şirketin ihtilaflı dönemde kargo firmaları aracılığıyla yaptığı satışlar ile kendisine ve kiraladığı pos makinaları vasıtasıyla yaptığı satışlardan elde ettiği hasılat tutarlarının toplamının vergi beyannamelerinde beyan olunan hasılat tutarlarından fazla olduğu, dolayısıyla bir kısım hasılatın kayıt ve beyan dışı bırakıldığının sabit olduğu, kayıt ve beyan dışı bırakılan hasılat tutarının dönem matrahlarına ilavesi sonucu bulunan fark vergiler için tarholunan dava konusu vergi ve cezalarda hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, faturasız satış yapılmasının söz konusu olmadığı, inceleme raporunda belgesiz satış yapılmadığının tespit edildiği halde ödenecek vergi farkının bulunuşunda hata yapıldığı, belgesiz satış yapıldığına ilişkin tespitlerin varsayıma dayandığı Vergi Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.