Danıştay 4. Daire E.2016/6948 K.2021/1035

Dava konusu istem: Davacı adına, tarh edilen 2009/1 ila 12 dönemleri üç kat ve bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacı adına hesaplarının incelenmesi sonucu düzenlenen vergi inceleme raporuna göre, muhasebe hizmetleri faaliyeti ile iştigal eden davacıya, defter belge isteme yazısı tebliğ edilmesine rağmen herhangi bir mücbir sebep göstermeksizin incelemeye ibraz etmediği gerekçesiyle tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen üç kat vergi ziyaı cezalı olarak katma değer vergisi tarh edildiği,

ayrıca 155 adet mükellefe muhasebe hizmeti sunduğu halde 72 adet mükellefin bildirildiğinin tespit edilmesi nedeniyle geri kalan 83 mükellefe sunulan muhasebe hizmet ifasından kaynaklanan katma değer vergisi matrah farkının hesaplanması üzerine tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen bir kat vergi ziyaı cezalı olarak katma değer vergisi tarh edildiği, defter ve belgelerin ibraz edilmemesinden kaynaklanan katma değer vergisi tarhiyatlarında hukuka aykırılık bulunmadığı ancak olayın oluş ve matrahın bulunuş şekline göre vergi ziyaı cezasının bir katı aşan kısmında hukuka uyarlık görülmediği,

muhasebe hizmet bedellerinin bir kısmının 2009 yılı katma değer vergisi beyanlarına dahil edilmemesinden kaynaklanan bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi tarhiyatlarında yasal isabetsizlik bulunmadığı, tekerrür hükümlerinin uygulanmasının yasal şartları idarece ortaya konulamadığından, vergi ziyaı cezalarının tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle artırılan kısımlarında ise hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafın, davacı adına yapılan işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı, temyiz isteminin kabulü ve Mahkeme kararının aleyhe kısmının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir. TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Davalı idarenin, kararın vergi ziyaı cezalarının tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle artırılan kısımlarına ilişkin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü iddialar temyize konu edinilen kararın bu kısmının bozulmasını sağlayacak nitelikte görülmemiştir. Davalı idarenin, Mahkeme kararının üç kat vergi ziyaı cezasının tek kat uygulanması gerektiğine ilişkin hüküm fıkrasına yönelik temyiz istemine gelince;

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 344. maddesinin 1. fıkrasında.

341. maddede yazılı hallerde vergi ziyaına sebebiyet verildiği taktirde mükellef veya sorumlu hakkında ziyaa uğratılan verginin bir katı tutarında vergi ziyaı cezası kesileceği belirtilmiş, 2. fıkrasında; vergi ziyaına 359. maddede yazılı fiillerle sebebiyet verilmesi halinde bu cezanın üç kat, bu fiillere iştirak edenlere ise bir kat uygulanacağı, 359. maddesinin (a) fıkrasının 2. bendinde, vergi kanunlarına göre tutulan veya düzenlenen ve saklanma ve ibraz mecburiyeti bulunan defter,

kayıt ve belgeleri tahrif etme veya gizleme veya muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenleme veya bu belgeleri kullanma kaçakçılık suçu olarak tanımlanmış ve bu fıkranın son paragrafında, varlığı noter tasdik kayıtları veya sair suretlerle sabit olduğu halde inceleme sırasında yetkili kimselere defter ve belgelerin ibraz edilmemesinin gizleme olarak kabul edileceği hüküm altına alınmıştır.

Olayda, davacının defter ve belgelerini mücbir sebep olmaksızın davalı idarenin incelemesine ibraz etmediği sabit olduğundan, vergi ziyaı cezalarının üç kat olarak uygulanması yasaya uygun olup, Vergi Mahkemesi kararının, vergi ziyaı cezalarının üç kattan tek kata indirilerek tasdik edilmesine ilişkin kısmında hukuka uygunluk görülmemiştir.