KÜNYE
Danıştay 4. Daire Başkanlığı 2016/7029 E., 2021/862 K.·T.C. Danıştay Dördüncü Daire
- Karar tarihi
- 9 Şubat 2021
- Esas No
- 2016/7029
- Karar No
- 2021/862
- Temyiz eden (davalı)
- … Vergi Dairesi Başkanlığı (… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
- Vekili
- Av. …
- Karşı taraf (davacı)
- … İletişim Pazarlama Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi
- İstemin konusu
- … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
304 kelime·2 dk okuma·6 bölüm
Dava konusu istem: Davacı tarafından mükellefiyet kaydının re'sen terkin işleminin iptali yolunda yaptığı başvurunun reddine dair işlemin iptali istenilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacının yapılan yoklamada işyerinin kapalı olması üzerine son beyan tarihine göre mükellefiyet kaydının re'sen terkin edilmiş olduğu, ancak kanunda öngörülen usul ve iç genelge şartlarının idarece sağlanmadığı dolayısıyla idarece yapılan işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne, dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Davalı idare tarafından idarece yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğu aksi yöndeki kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Cevap verilmemiştir.
TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 4. Daire, E. 2016/7029, K. 2021/862, 9 Şubat 2021 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama