Danıştay 4. Daire E.2016/7628 K.2021/2052

Dava konusu istem: Davacı adına, ihraç kayıtlı teslimlerden ve indirimli orana tabi işlemlerden doğan katma değer vergisi iadesi alacakları bulunduğundan, 2010 yılına ilişkin olarak YMM KDV İade Tasdik Raporuna dayanılarak düzeltme beyannamesiyle istenilen 71.415,40 TL katma değer vergisi iadesinin yerine getirilmeyeceğine ilişkin davalı idare işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacı şirket tarafından 2010 yılında gerçekleştirilen indirimli orana tabi malların ihracat kaydıyla satımından yüklenilen fark vergilerin iadesi hakkında yeminli mali müşavirce 24/08/2013 tarihli KDV iadesi tasdik raporu düzenlenerek vergi dairesine ibraz edilerek 05/12/2013 tarihinde verilen düzeltme beyannamesiyle iade talebinde bulunulması üzerine, vergi dairesince mülga 119 seri nolu Genel Tebliğ gereği iade talebinin yerine getirilmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle reddedildiği,

dava konusu işlemin içeriğinin, ihraç kaydıyla satımlarda yüklenilen vergi farkı iade alacağı istemine ilişkin olarak yasada süre sınırlaması öngörülmediği ayrıca 119 seri nolu Genel Tebliğin, 01/05/2014 tarihinde yürürlüğe giren Katma Değer Vergisi Genel Uygulama Tebliği ile yürürlükten kaldırıldığı anlaşıldığından tesis edilen işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne, dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının 2010 yılına ilişkin iade tutarlarının verilen düzeltme beyannamesiyle talep edilmesinin mülga 119 seri nolu Genel Tebliğ gereği mümkün bulunmadığı belirtilerek davanın kabulüne dair kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.