Danıştay 4. Daire E.2016/7974 K.2021/3760

Dava konusu istem: Davacı adına, gayrimenkul alım satım faaliyetinden ticari kazanç elde ettiğinden bahisle takdir komisyonu kararına istinaden re'sen tarh edilen 2009/2, 3, 7 dönemleri vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacının yaptığı gayrimenkul satışlarının ticari nitelikte olduğu, ancak satışı yapılan gayrimenkullere ilişkin katma değer vergisi oranının %18 olarak alındığı görüldüğünden ara kararı ile davalı idareden bu hususun sorulduğu,

davalı idarenin ise davacının satışını gerçekleştirdiği gayrimenkullerin niteliği ve metrekare cinsinden büyüklükleri belli olmadığından katma değer vergisi oranının %18 olarak kabul edildiğinin belirtildiği ve söz konusu gayrimenkullerin 150m²'nin üstünde olduğuna dair herhangi bilgi veya belge sunulmadığı anlaşıldığından %18 oranında yapılan dava konusu cezalı tarhiyatın %1 katma değer vergisi oranı esas alınarak yapılan kısmında hukuka aykırılık, aşan kısmında ise hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

(X) KARŞI OY

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 20. maddesinde düzenlenen re'sen araştırma yetkisi, idarenin kendi yetkisini kullanarak yapmış olduğu inceleme ve araştırmaya dayalı idari işlemden kaynaklanan idari uyuşmazlığın çözümü için gerekli belge ve bilgilerin, davaya bakan yargı yerine sağlanması amacını, bir başka anlatımla dava konusu yapılan idari işlemin hukuka uygunluğunu denetleme amacını güttüğü açıktır.

Dosyanın incelenmesinden; davacının 2008 yılında satın aldığı toplam 9 adet taşınmazı 2008 ve 2009 yıllarında sattığının tespit edilmesi üzerine, süreklilik arzedecek şekilde gayrimenkul alım satım faaliyetiyle iştigal ettiği kabul edilerek ihtilaflı dönem matrahının tespiti amacıyla takdir komisyonuna sevk edildiği, takdir komisyonu tarafından ise 2009/2, 3 dönemleri için 1 no'lu formlarda yer alan satış bedelleri ve 2009/7 dönemi için alıcı beyanı da dikkate alınarak takdir olunan matrah üzerinden %18'i oranında vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi tarhiyatının yapıldığı, Vergi Mahkemesince belirtilen gerekçeyle KDV oranının %1 hesaplanması gerektiği gerekçesiyle kısmen kabul, kısmen ret kararı verildiği anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlıkta, Vergi Mahkemesince, İdari Yargılama Usulu Kanununun 20. maddesi kapsamında uygulanması gereken katma değer vergisi oranının ilgili belediyelerden araştırılarak bir karar verilmesi gerektiği düşünüldüğünden, davalı idarenin temyiz talebi kabul edilerek mahkeme kararının bozulması gerektiği görüşüyle Dairemiz kararına katılmıyorum.