Danıştay 4. Daire E.2016/799 K.2020/6448

Dava konusu istem: Davacı adına, elde ettiği gayrimenkul sermaye iratlarını beyan dışı bıraktığından bahisle takdir komisyonu kararına istinaden 2009, 2010 yılları için re'sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı gelir vergilerinin kaldırılması istenilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; gerekli inceleme ve araştırma yapılmadan soyut ve genel ifadelerle takdir edilen matrah ve buna dayalı tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, beyan edilmemiş bir verginin olduğunun açık olduğu, takdir komisyonunun yasal inceleme ve araştırma yetkisini kullanarak matrah tayininde bulunduğu, takdir komisyonu kararının somut verilere dayanmadığının söylenemeyeceği, en somut verinin ilgili dönem beyannamelerinin verilmemesi olduğu, bu kapsamda yapılan cezalı tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ: …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.