Danıştay 4. Daire E.2016/8359 K.2021/702

Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura kullandığından bahisle 2009/1,2,3,4,5,6,7,8,9,10,12, 2010/1,7,10,11,12 ve 2011/1,2,3,4 dönemleri vergi ziyaı cezalı 2011/11,12 dönemleri için tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle vergi ziyaı cezalı olarak tarh edilen katma değer vergileri ile kesilen özel usulsüzlük cezalarının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacının fatura aldığı Galata Vergi Dairesi mükellefi Tasf. Hal. ... Otomasyon Mak. San. ve Tic. Ltd. Şti hakkındaki vergi tekniği raporunda, ilgili dönemlerde şirket nezdinde herhangi bir yoklamanın yapılmadığı, şirketin Bs ve KDV beyannamesi ile şirketten fatura alanların Ba formlarının analizinin yapılmadığı, şirketin bu dönemde sahte fatura düzenlediğine yönelik yeterli herhangi bir tespitin olmadığı görüldüğünden re'sen tarh edilen cezalı tarhiyatta ve kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı hakkında düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden yapılan cezalı tarhiyatların ve kesilen özel usulsüzlük cezalarının hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Yapılan işlemlerin hukuka aykırı olduğu, inceleme raporunun dayanıksız ve yanlış olduğu, çoğunlukla ödemelerin çekle veya banka vasıtasıyla yapıldığı, alımların gerçek olduğu, sahte fatura kullanılmadığı, yeterli araştırma ve inceleme yapılmadan cezalı tarhiyatların yapıldığı ve temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.