Danıştay 4. Daire E.2016/8481 K.2021/2004

Dava konusu istem: Davacı tarafından, 2009, 2011 ve 2012 takvim yıllarında birden fazla gayrimenkul satışı olduğundan bahisle adına mükellefiyet tesis edilerek vergi ziyaı cezalı olarak re'sen tarh edilen 2012 yılına ilişkin gelir vergisi 2012/4-6 ve dönemine ilişkin geçici vergi 2012/4 dönemlerine ilişkin katma değer vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; dava konusu vergi matrahlarına esas alınan satışlardan … ada parseldeki taşınmazın … tarafından 2008 yılında alınıp 2012 yılında … isimli şahsa satıldığı, davacı tarafından 2012 yılında satıldığı kabul edilen taşınmazın … tarafından gerçekleştirildiği ve bu satış için … tarafından fatura düzenlediği anlaşıldığından davacı adına ticari kazanç yönünden tesis edilen gerçek usulde vergi mükellefiyeti işlemi üzerine yapılan cezalı tarhiyatta hukuka uyarlık görülmediği sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.