Danıştay 4. Daire E.2016/8497 K.2020/6441

Dava konusu istem: Davacı adına, gayrimenkul satışları nedeniyle elde ettiği hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığından bahisle takdir komisyonu kararlarına istinaden re'sen tarh edilen 2009/4-6, 7-9, 10-12 dönemleri vergi ziyaı cezalı kurum geçici vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; dava konusu geçici vergilerin mahsup edileceği kurumlar vergisine karşı mahkemelerinde açılan davanın … tarih ve E: …, K: … sayılı karar ile kabul edilerek cezalı kurumlar vergisinin kaldırıldığı, cezalı kurum geçici vergilerinde de hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının 2009 yılında tuttuğu defterler ve verdiği beyannamelerin gerçeği yansıtmadığının tespit edildiği ve takdire sevkin gerçekleştiği, 2009 dönemi matrah ve eksik beyana ilişkin matrah farklarının tespit edilip vergi dairesi müdürlüğü tarafından ihbarnamelerin düzenlendiği ve davacıya tebliğ edildiği, yapılan tarhiyat ve ceza kesme işlemlerinin hukuka uygun olduğu, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.