Danıştay 4. Daire E.2016/8834 K.2021/1536

Dava konusu istem: Davacı adına, 2011 yılı hesap ve işlemlerinin incelenmesi neticesinde düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden, sahte fatura kullandığından bahisle 2011/1,11,12 dönemleri için re'sen tarh edilen katma değer vergileri ve bir kat üzerinden tekerrür hükümleri uygulanarak kesilen vergi ziyaı cezalarının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacıya fatura düzenleyen Ostim Vergi Dairesi mükellefi ... hakkında tanzim edilen vergi tekniği raporunun tetkikinden, anılan mükellef tarafından düzenlenen faturaların gerçek bir mal teslimi ve hizmet ifasına dayanmadığı anlaşıldığından, söz konusu faturalar nedeniyle re'sen tarh edilen katma değer vergileri ve bir kat kesilen vergi ziyaı cezalarında hukuka aykırılık; 2008 yılı için kesilen ve 2015 yılında kesinleşen vergi ziyaı cezası esas alınarak vergi ziyaı cezalarının tekerrür hükümleri uygulanan kısımlarında ise hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Vergi inceleme raporunda atıf yapılan vergi tekniği raporu tebliğ edilmeyerek savunma hakkının kısıtlandığı, Vergi Mahkemesince vergiyi doğuran olayın gerçek mahiyeti araştırılmadan karar verildiği ve yalnızca alt firma hakkındaki tespitlerin incelendiği, dava dilekçesi ekinde sunulan belgelerin incelenmediği, cezalı tarhiyatın dayanağı vergi inceleme raporunun yeterli tespit ve incelemeye dayanmadığı, taraflarınca alt firma hakkında vergi tekniği raporu düzenlendiğinin bilinemeyeceği, dava konusu cezalı tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı, temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca duruşma istemi yerinde görülmeyerek işin gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.